Fabrikanten die ontwikkelen accu's voor zuurstofconcentratoren Voor vliegreizen moet er een balans zijn tussen energiecapaciteit, gebruiksduur, veiligheid en naleving van de regelgeving. Volgens de huidige richtlijnen van de FAA zijn oplaadbare lithium-ionbatterijen met een capaciteit tot 100 Wh over het algemeen toegestaan in passagiersvliegtuigen. Batterijen met een capaciteit van 101 Wh tot 160 Wh vereisen goedkeuring van de luchtvaartmaatschappij, terwijl batterijen met een capaciteit van meer dan 160 Wh over het algemeen verboden zijn. Deze drempelwaarden hebben directe invloed op de celkeuze, de configuratie van het batterijpakket en het modulaire ontwerp van de batterij.
De accucapaciteit moet ook geschikt zijn voor praktisch gebruik tijdens de vlucht. Luchtvaartmaatschappijen kunnen van passagiers eisen dat ze voldoende volledig opgeladen accu's meenemen om een draagbare zuurstofconcentrator gedurende ten minste 150% van de verwachte vluchtduur te kunnen gebruiken. Fabrikanten moeten daarom nauwkeurige gegevens over de gebruiksduur verstrekken voor verschillende zuurstofstroominstellingen en ervoor zorgen dat vervangende accu's gemakkelijk te herkennen, mee te nemen en te installeren zijn.
Duidelijke wattuurmarkeringen, effectieve bescherming van de aansluitingen, veilige behuizingen en adequate transporttests helpen luchtvaartmaatschappijen en passagiers de geschiktheid van de batterij te controleren. Door deze eisen vroeg in het ontwerpproces te integreren, kunnen fabrikanten batterijen voor zuurstofconcentratoren ontwikkelen die de patiëntveiligheid, de naleving van de regelgeving en een betrouwbare werking tijdens de gehele vliegreis garanderen.
Key Takeaways
Houd u aan de door de FAA vastgestelde limiet van 160 Wh voor lithiumbatterijen in zuurstofconcentratoren om de veiligheid tijdens vluchten te waarborgen.
Zorg voor een accucapaciteit die minstens 150% van de verwachte vliegtijd bedraagt, om eventuele vertragingen op te vangen en continue zuurstofvoorziening te garanderen.
Voorzie batterijen van een duidelijk label met het wattuurvermogen, zodat luchtvaartpersoneel snel kan controleren of aan de voorschriften wordt voldaan en vertragingen kunnen worden voorkomen.
Controleer voor vertrek het specifieke beleid van de luchtvaartmaatschappij, aangezien deze mogelijk strengere regels hanteert dan de FAA.
Informe luchtvaartmaatschappijen altijd van tevoren over uw batterijgebruik om problemen op het laatste moment te voorkomen en een probleemloze reis te garanderen.
Deel 1: FAA-regels voor accu's van zuurstofconcentratoren
1.1 FAA-limieten voor de energie van lithiumbatterijen
Fabrikanten die ontwikkelen accu's voor zuurstofconcentratoren Voor vliegreizen moet bij het ontwerpen van accupakketten rekening worden gehouden met de energiebeperkingen van de FAA voor lithiumbatterijen. Oplaadbare lithium-ionbatterijen met een vermogen tot 100 Wh zijn over het algemeen toegestaan in passagiersvliegtuigen. Batterijen met een vermogen van 101 Wh tot 160 Wh vereisen goedkeuring van de luchtvaartmaatschappij, terwijl batterijen met een vermogen van meer dan 160 Wh over het algemeen verboden zijn.
Deze limieten gelden voor elke afzonderlijke batterij en niet voor de gecombineerde capaciteit van alle batterijen die een passagier meeneemt. Fabrikanten moeten daarom de celconfiguratie zorgvuldig selecteren en de spanning, ampère-uurcapaciteit en wattuurwaarde duidelijk op elk batterijpakket vermelden.
Tot 100 Wh: over het algemeen toegestaan zonder speciale toestemming van de luchtvaartmaatschappij.
101–160 Wh: goedkeuring van de luchtvaartmaatschappij is vereist.
Meer dan 160 Wh: over het algemeen verboden in passagiersvliegtuigen.
Reservebatterijen moeten worden beschermd tegen kortsluiting en fysieke beschadiging.
Luchtvaartmaatschappijen kunnen aanvullende procedures of hoeveelheidsbeperkingen opleggen.
Tip: Bereken het aantal wattuur door de nominale spanning te vermenigvuldigen met het vermogen in ampère-uur: Wh = V × AhEen 14.8 V, 10 Ah accu heeft een nominaal vermogen van 148 Wh en valt daarmee binnen de categorie van 101-160 Wh waarvoor goedkeuring van luchtvaartmaatschappijen vereist is.
1.2 Batterijduur voor vliegreizen
Luchtvaartmaatschappijen kunnen van passagiers die gebruikmaken van draagbare zuurstofconcentratoren eisen dat ze voldoende volledig opgeladen batterijen bij zich hebben om het apparaat gedurende ten minste 150% van de verwachte maximale vluchtduur te kunnen gebruiken. Dit is een operationele eis van de luchtvaartmaatschappij voor de passagier, geen eis dat elke individuele batterij 150% van de vluchtduur moet dekken.
Een passagier die bijvoorbeeld een vlucht van vier uur maakt, heeft mogelijk minimaal zes uur batterijduur nodig. Het benodigde aantal batterijen moet worden berekend aan de hand van de door de fabrikant opgegeven gebruiksduur bij de voorgeschreven zuurstofstroominstelling van de patiënt. Fabrikanten dienen realistische schattingen van de gebruiksduur te publiceren voor elke ondersteunde bedrijfsmodus, omdat continue-stroom- en pulsstroominstellingen mogelijk een verschillend stroomverbruik hebben.
Lever runtimegegevens aan voor alle ondersteunde Oxygen-instellingen.
Leg uit hoe de leeftijd van de batterij en de temperatuur de gebruiksduur kunnen beïnvloeden.
Zorg ervoor dat vervangende batterijen gemakkelijk te herkennen en te installeren zijn.
Geef instructies voor het inschatten van het benodigde aantal batterijen.
Adviseer gebruikers om de vereisten vóór vertrek bij de luchtvaartmaatschappij te bevestigen.
1.3 Reservebatterij en handbagageregels
Reserve lithiumbatterijen moeten in de cabine van het vliegtuig worden meegenomen en niet in de ingecheckte bagage. Elke reservebatterij moet afzonderlijk worden beschermd tegen kortsluiting en fysieke beschadiging. Passagiers kunnen de originele verpakking, beschermkapjes voor de aansluitingen, aparte batterijhouders of individuele plastic zakjes gebruiken.
De FAA staat over het algemeen maximaal twee reserve oplaadbare lithiumbatterijen met een capaciteit van 101 Wh tot 160 Wh per passagier toe, mits de luchtvaartmaatschappij hiermee instemt. De beperking van twee batterijen mag niet automatisch worden toegepast op batterijen met een capaciteit van 100 Wh of minder, hoewel luchtvaartmaatschappijen wel redelijke beperkingen op het aantal batterijen mogen instellen.
Fabrikanten dienen bij vervangende batterijen duurzame beschermhoezen en duidelijke gebruiksaanwijzingen mee te leveren. Beschadigde, opgezwollen, lekkende, teruggeroepen batterijen of batterijen die gevaarlijke hitte kunnen produceren, mogen niet worden vervoerd, tenzij ze volgens de geldende voorschriften veilig zijn gemaakt.
Samenvatting van de vereisten voor vliegtuigaccu's
Batterijvereisten | Algemene begeleiding |
|---|---|
Batterij met een capaciteit tot 100 Wh | Algemeen toegestaan |
Batterij met een vermogen van 101–160 Wh | Goedkeuring van luchtvaartmaatschappij vereist |
Batterij met een vermogen van meer dan 160 Wh | Algemeen verboden |
Reservebatterijen met een capaciteit van 101–160 Wh | Maximaal twee per passagier, met toestemming van de luchtvaartmaatschappij. |
Locatie van de reservebatterij | Alleen handbagage |
Terminal bescherming | Vereist voor elke reservebatterij |
Batterij-identificatie | Spanning, capaciteit en Wh-waarde moeten duidelijk worden aangegeven. |
Runtimeplanning | De luchtvaartmaatschappij heeft mogelijk gedurende 150% van de verwachte vluchtduur stroom nodig. |
Dit zijn algemene Amerikaanse luchtvaartvoorschriften. Fabrikanten en passagiers dienen de meest recente voorschriften te controleren. FAA-batterijrichtlijnen en het actuele beleid van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij vóór de reis.
Deel 2: Variaties in het beleid van luchtvaartmaatschappijen en de veiligheidsargumenten
2.1 Luchtvaartmaatschappijspecifieke beleidsregels
Luchtvaartmaatschappijen kunnen aanvullende procedures vaststellen voor passagiers die tijdens een vlucht een draagbare zuurstofconcentrator willen gebruiken. Deze procedures kunnen bestaan uit voorafgaande kennisgeving, eerder inchecken, medische documentatie, controle van de apparatuur, bevestiging van de batterijduur en goedkeuring voor batterijen met een capaciteit van meer dan 100 Wh.
Omdat het beleid van luchtvaartmaatschappijen kan veranderen, kan een vaste vergelijking van individuele maatschappijen onnauwkeurig worden. Fabrikanten zouden klanten daarom beter een algemene reischecklist kunnen aanbieden en hen voor de actuele vereisten doorverwijzen naar de betreffende luchtvaartmaatschappij.
Veelvoorkomende eisen van luchtvaartmaatschappijen kunnen zijn:
U wordt uiterlijk 48 uur voor vertrek op de hoogte gesteld.
Bevestiging dat het prototype voldoet aan de toepasselijke acceptatiecriteria van de FAA.
Documentatie van het apparaatmodel en de batterijspecificaties.
Voldoende accucapaciteit voor de verwachte reis en eventuele vertragingen.
Vroeg inchecken op de luchthaven voor inspectie van de apparatuur.
Bescherming van alle reservebatterijen tegen beschadiging en kortsluiting.
Codeshare-vluchten kunnen worden uitgevoerd door een andere luchtvaartmaatschappij dan die op het ticket staat vermeld. Passagiers dienen de voorwaarden van de luchtvaartmaatschappij die de betreffende vlucht daadwerkelijk uitvoert, te controleren.
2.2 Grote en meervoudige batterijconfiguraties
Fabrikanten moeten vermijden om batterijen te omschrijven als "enkelvoudig" of "dubbel" zonder hun individuele wattuurwaarde te vermelden. Luchtvaartvoorschriften zijn voornamelijk gebaseerd op de energiewaarde van elke batterij, de installatiestatus en of deze als reservebatterij wordt meegenomen.
Een modulair ontwerp kan ervoor zorgen dat een draagbare zuurstofconcentrator een langere totale gebruiksduur bereikt, terwijl elke verwijderbare batterij binnen de geldende energielimiet blijft. Het combineren van twee batterijmodules tot één permanent aangesloten geheel kan er echter toe leiden dat het geheel als één batterij wordt beschouwd. De elektrische architectuur en de labeling moeten daarom de energiewaarde van elke afzonderlijk verwijderbare batterij duidelijk vermelden.
Individuele batterijclassificatie | Algemene behandeling |
Tot 100 Wh | Algemeen toegestaan |
101–160 Wh | Vereist goedkeuring van de luchtvaartmaatschappij |
Meer dan 160 Wh | Over het algemeen verboden op passagiersvliegtuigen |
Fabrikanten mogen een product niet als "door luchtvaartmaatschappijen goedgekeurd" aanprijzen enkel en alleen omdat de batterij minder dan 160 Wh heeft. De draagbare oplader (POC) zelf moet voldoen aan de geldende FAA-acceptatiecriteria, en de luchtvaartmaatschappij kan bovendien nog steeds voorafgaande bevestiging vereisen.
2.3 Veiligheids- en regelgevingsaspecten
Lithiumbatterijen kunnen oververhitten, vlam vatten of in een thermische runaway terechtkomen wanneer ze beschadigd zijn, onjuist worden opgeladen, intern kortgesloten zijn of worden blootgesteld aan abnormale temperaturen. Luchtvaartvoorschriften verminderen deze risico's door de energie van de batterij te beperken, klembeveiliging te vereisen, het vervoer van reservebatterijen te reguleren en beschadigde of teruggeroepen batterijen uit te sluiten.
Batterijveiligheid moet worden gewaarborgd door middel van celselectie, mechanische bescherming, thermisch ontwerp, productiecontroles en een passende aanpak. BatterijbeheersysteemHet BMS kan spanning, stroom en temperatuur bewaken en bescherming bieden tegen overladen, overontladen, overstroom, kortsluiting en abnormale temperaturen.
UN 38.3 behandelt het testen van lithiumbatterijen tijdens transport, maar bewijst op zichzelf niet dat een batterij geschikt is voor een medisch apparaat of goedgekeurd is voor gebruik met een POC aan boord van een vliegtuig. Fabrikanten moeten alle toepasselijke eisen met betrekking tot transport, batterijveiligheid, medische apparaten, elektromagnetische compatibiliteit en marktspecifieke eisen specificeren.
Deel 3: Stappen die fabrikanten moeten volgen om aan de regelgeving te voldoen
Als fabrikant speelt u een cruciale rol bij het waarborgen dat de batterijen voor zuurstofconcentratoren voldoen aan alle eisen van luchtvaartmaatschappijen en de FAA. In dit gedeelte worden praktische stappen beschreven voor het ontwerpen, labelen en certificering van lithiumbatterijpakketten voor veilig en conform de regelgeving vliegen.
3.1 Ontwerpen binnen de energiebeperkingen van luchtvaartmaatschappijen
Fabrikanten moeten het nominale wattuurvermogen van de batterij aan het begin van het ontwerpproces vaststellen. Een accupakket met een vermogen van 101 Wh tot 160 Wh kan een langere gebruiksduur bieden, maar vereist wel goedkeuring van luchtvaartmaatschappijen. Door elke verwijderbare module op of onder de 100 Wh te houden, kan reizen worden vereenvoudigd, hoewel het uiteindelijke ontwerp nog steeds moet voldoen aan de gebruiksduur- en stroomvereisten van het apparaat.
Belangrijke ontwerpoverwegingen zijn onder meer:
Bereken het energieverbruik met behulp van de nominale spanning en het nominale vermogen.
Selecteer een configuratie die voldoet aan de vereisten voor apparaatspanning en piekstroom.
Integreer een geschikt gebouwbeheersysteem (BMS) voor bewaking en beveiliging.
Voorkom dat de batterij per ongeluk losraakt of dat er kortsluiting ontstaat in de connector.
Zorg voor stevige afdekkingen voor de accupolen van de reservebatterij.
Valideer de prestaties bij de beoogde zuurstofstroominstellingen.
Zorg voor traceerbaarheid van cellen, componenten, productiebatches en testen.
Voer de vereiste transporttests volgens UN 38.3 uit.
De eis van 150% looptijd moet worden ingewilligd door middel van modulaire capaciteit en nauwkeurige documentatie over de looptijd. Het mag niet worden gepresenteerd als een vereiste dat één batterij de POC gedurende 150% van elke mogelijke vlucht van stroom moet voorzien.
3.2 Etikettering van apparaten en batterijen
De FAA-conformiteitsverklaring is van toepassing op het draagbare zuurstofconcentratorapparaat zelf, niet automatisch op elke vervangende batterij. Een POC die bestemd is voor gebruik aan boord moet voldoen aan de toepasselijke FAA-acceptatiecriteria en, tenzij er een uitzondering voor een bestaand model op de lijst staat, voorzien zijn van het vereiste conformiteitslabel van de fabrikant.
Op het batterijlabel moet afzonderlijk de informatie staan die nodig is voor identificatie, compatibiliteit en transport, waaronder:
Fabrikant en batterijmodel.
Nominale spanning.
Nominaal vermogen in Ah of mAh.
Wattuurwaarde.
Batterijchemie.
Indien nodig, identificatie van polariteit en connector.
Productie- of traceerbaarheidscode.
Vereiste hanterings- en veiligheidswaarschuwingen.
Fabrikanten mogen niet beweren dat een batterij "FAA-gecertificeerd" is, omdat de FAA geen algemene certificering afgeeft voor individuele vervangingsbatterijen. Nauwkeurigere formuleringen zijn bijvoorbeeld "ontworpen om te voldoen aan de toepasselijke eisen voor batterijen in de luchtvaart" of "compatibel met een POC die voldoet aan de FAA-acceptatiecriteria", mits deze bewering wordt ondersteund door documentatie.
De tekst van het FAA-conformiteitslabel hoort op de POC (Point of Compliance) te staan en moet exact overeenkomen met de formulering en presentatie-eisen van de toepasselijke regelgeving. Batterijlabels moeten gemaakt zijn van duurzame materialen die gedurende de verwachte levensduur leesbaar blijven.
3.3 Ondersteuning van het goedkeuringsproces van de luchtvaartmaatschappij
De fabrikant vraagt normaal gesproken niet namens elke passagier een reisvergunning aan. Zijn rol is het verstrekken van accurate technische informatie waarmee de passagier en de luchtvaartmaatschappij het apparaat en de batterijen kunnen beoordelen.
Een ondersteuningspakket van de fabrikant kan het volgende omvatten:
Identificatie van het POC-model en het apparaat.
Batterijmodel, spanning, capaciteit en wattuurwaarde.
Verwachte looptijd bij elke zuurstofstroominstelling.
Samenvatting van de UN 38.3-test, indien van toepassing.
Instructies voor het vervoeren en beschermen van reservebatterijen.
Gebruikershandleidingen voor het apparaat en de batterij.
Contactgegevens van de fabrikant.
Relevante informatie over de conformiteit van het POC-product.
Passagiers dienen vóór vertrek contact op te nemen met de uitvoerende luchtvaartmaatschappij. De luchtvaartmaatschappij kan voorafgaande kennisgeving, medische documentatie, vroeg inchecken of goedkeuring voor accu's met een capaciteit van 101 Wh tot 160 Wh vereisen. Deze vereisten dienen te worden omschreven als luchtvaartmaatschappijspecifiek en niet als algemene FAA-vereisten.
Deel 4: Probleemoplossing en checklist
4.1 Omgaan met tegenstrijdige informatie van luchtvaartmaatschappijen
Wanneer informatie van een luchtvaartmaatschappij tegenstrijdig lijkt, dienen passagiers en leveranciers van apparatuur schriftelijke verduidelijking te vragen aan de uitvoerende luchtvaartmaatschappij. De regelgeving van de FAA en DOT vormt het wettelijke kader, terwijl luchtvaartmaatschappijen aanvullende operationele procedures kunnen hanteren, zoals kennisgevingstermijnen, documentatie, incheckprocedures en batterijcontrole.
Volg de volgende procedure:
Controleer welke luchtvaartmaatschappij elk vluchtsegment uitvoert.
Geef de exacte POC- en batterijmodelnummers op.
Vermeld het wattuurvermogen van elke batterij.
Vraag na of voor accu's met een vermogen van meer dan 100 Wh voorafgaande goedkeuring vereist is.
Controleer de benodigde accuduur voor de reisroute.
Vraag om een schriftelijke bevestiging van elke goedkeuring.
Bewaar het antwoord van de luchtvaartmaatschappij samen met de reisdocumenten.
Een medisch attest moet worden omschreven als iets wat een luchtvaartmaatschappij mogelijk vereist. Het mag niet worden gepresenteerd als een universele FAA-vereiste of als iets dat altijd binnen tien dagen voor vertrek moet worden afgegeven.
4.2 Reservebatterijen en vertragingsplanning
Passagiers dienen de benodigde accucapaciteit te berekenen op basis van de verwachte maximale vluchtduur, de vereiste zuurstofinstelling, de specificaties van de fabrikant voor de gebruiksduur en de door de luchtvaartmaatschappij gevraagde veiligheidsmarge. De vluchttijd alleen houdt mogelijk geen rekening met instappen, taxiën, overstappen, omleidingen of vertragingen.
De aanbevolen voorbereiding omvat:
Laad alle accu's volledig op en test ze vóór vertrek.
Controleer de accu's op zwelling, beschadiging, lekkage of abnormale oververhitting.
Bewaar reservebatterijen in uw handbagage.
Bescherm de aansluitingen van elke reserveaccu afzonderlijk.
Zorg dat de batterijen gemakkelijk toegankelijk zijn voor inspectie door de beveiliging of luchtvaartmaatschappij.
Neem de juiste voeding en adapters mee voor gebruik tijdens toegestane tussenstops.
Reken er niet op dat er stopcontacten in het vliegtuig beschikbaar zijn.
Vervoer geen beschadigde of teruggeroepen batterijen.
Controleer voor elke reis de vereisten van de luchtvaartmaatschappij.
Fabrikanten mogen passagiers niet aanraden om "minstens twee accu's mee te nemen" zonder eerst de benodigde gebruiksduur te berekenen. Voor sommige ritten is één accu voldoende, terwijl voor langere ritten meerdere accu's met een lagere capaciteit nodig kunnen zijn.
4.3 Checklist voor naleving door de fabrikant
Gebruik deze checklist bij het ontwikkelen van batterijen voor draagbare zuurstofconcentratoren die bestemd zijn voor vliegreizen:
Controleer het nominale Wh-vermogen van elke batterij.
Bepaal of de batterij in de categorie ≤100 Wh of 101–160 Wh valt.
Vermijd ontwerpen met een vermogen van meer dan 160 Wh per batterij voor passagiersvliegtuigen.
Voer de vereiste transporttests volgens UN 38.3 uit.
Integreer de juiste elektrische en thermische beveiliging.
Zorg voor duidelijke aanduidingen van spanning, capaciteit en wattage (Wh).
Zorg voor beschermhoezen of verpakkingen voor reservebatterijen.
Publiceer runtimegegevens voor elke ondersteunde Oxygen-instelling.
Zorg voor traceerbaarheid van producten en productieprocessen.
Onderscheid het POC-conformiteitslabel van het batterij-identificatielabel.
Verstrek klanten documentatie ter ondersteuning van de luchtvaartmaatschappij.
Controleer regelmatig de eisen van de FAA, DOT en luchtvaartmaatschappijen.
Door tijdens de productontwikkeling aandacht te besteden aan batterij-energie, gebruiksduur, etikettering, transporttests en documentatie, kunnen fabrikanten batterijsystemen voor zuurstofconcentratoren creëren die gemakkelijker door luchtvaartmaatschappijen te beoordelen zijn en veiliger voor patiënten om te gebruiken tijdens reizen.
Conclusie
Fabrikanten van zuurstofconcentratorbatterijen die geschikt zijn voor gebruik in vliegtuigen, moeten rekening houden met diverse onderling verbonden eisen. Batterijen met een vermogen tot 100 Wh zijn over het algemeen het gemakkelijkst te vervoeren. Batterijen met een vermogen van 101 Wh tot 160 Wh vereisen goedkeuring van de luchtvaartmaatschappij, en batterijen met een vermogen van meer dan 160 Wh zijn doorgaans verboden in passagiersvliegtuigen.
De luchtvaartmaatschappij kan ook eisen dat de passagier voldoende batterijcapaciteit meeneemt voor ten minste 150% van de verwachte vluchtduur. Fabrikanten ondersteunen de naleving door nauwkeurige gegevens over de gebruiksduur, duidelijke Wh-aanduidingen, beveiliging tegen overladen, documentatie van transporttests en traceerbare productinformatie te verstrekken. De uiteindelijke acceptatie van de reis blijft onderworpen aan de geldende regelgeving en de procedures van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij.
FAQ
Welke lithiumbatterijtechnologie is geschikt voor zuurstofconcentratoren die voldoen aan de eisen van luchtvaartmaatschappijen?
NMC wordt doorgaans overwogen wanneer een hoge energiedichtheid en een compact formaat prioriteit hebben. LiFePO4 kan worden overwogen wanneer thermische stabiliteit en een lange levensduur belangrijker zijn, hoewel de lagere energiedichtheid de afmetingen en het gewicht van de batterij kan vergroten. De chemische samenstelling alleen bepaalt niet of een batterij door luchtvaartmaatschappijen wordt geaccepteerd. De uiteindelijke batterij moet voldoen aan de geldende eisen op het gebied van energie, veiligheid, transport en apparaatintegratie.
Hoe bereken je het wattuurvermogen van een batterij?
Vermenigvuldig de nominale spanning van de batterij met de nominale capaciteit in ampère-uur:
Watt-hours = Nominal voltage × Amp-hours
Een accu van 14.8 V en 10 Ah heeft bijvoorbeeld een capaciteit van 148 Wh. Deze valt binnen de categorie van 101-160 Wh en moet daarom door luchtvaartmaatschappijen worden goedgekeurd.
Welke informatie moeten fabrikanten verstrekken voor beoordeling door luchtvaartmaatschappijen?
Fabrikanten dienen het batterijmodel, de nominale spanning, de capaciteit, het wattuurvermogen, de chemische samenstelling, compatibiliteitsinformatie, gebruiksduurgegevens, gebruiksaanwijzingen en relevante transporttestdocumentatie te verstrekken. De draagbare zuurstofconcentrator dient, indien van toepassing, ook voorzien te zijn van het vereiste conformiteitslabel.
Moet één batterij 150% van de vliegduur kunnen leveren?
Nee. Een luchtvaartmaatschappij kan van de passagier eisen dat hij of zij voldoende batterijcapaciteit bij zich heeft om de POC (Power-On-Car) gedurende ten minste 150% van de verwachte maximale vluchtduur te kunnen gebruiken. Deze capaciteit kan worden geleverd door meerdere goedgekeurde, volledig opgeladen batterijen.
Kan hetzelfde accupakket worden gebruikt in zowel medische als industriële apparatuur?
Een vergelijkbaar elektrisch ontwerp kan worden aangepast voor verschillende toepassingen, maar de conformiteit kan niet automatisch van het ene apparaat naar het andere worden overgedragen. Medische apparatuur, industriële instrumenten en toepassingen in de luchtvaart kunnen verschillende eisen stellen aan veiligheid, prestaties, documentatie en certificering. Elke voltooide toepassing moet afzonderlijk worden beoordeeld.
Waar kunnen fabrikanten een op maat gemaakte batterijoplossing voor zuurstofconcentratoren aanvragen?
Large Power ontwikkelt aangepaste lithium-batterijpakketten voor draagbare medische apparatuur, inclusief accusystemen die zijn afgestemd op de spanning, gebruiksduur, afmetingen, communicatie- en beveiligingsvereisten van het apparaat. Neem contact op met onze batterijtechnici. om een project voor een zuurstofconcentratorbatterij te bespreken.
