คำอธิบายคำนาม

กรองตามหมวดหมู่
ไม่พบเงื่อนไข
เลือกตัวอักษรเริ่มต้นที่คุณต้องการค้นหา
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

RTE (ประสิทธิภาพการเดินทางไปกลับ)

ประสิทธิภาพการเดินทางไปกลับ (RTE) หมายถึงอัตราส่วนของพลังงานขาออกต่อพลังงานขาเข้าในรอบการชาร์จและการปล่อยพลังงานที่สมบูรณ์ของระบบกักเก็บพลังงาน ซึ่งสะท้อนถึงประสิทธิภาพการแปลงและการส่งพลังงานของระบบ
โดยทั่วไปมักใช้ในระบบกักเก็บพลังงานแบตเตอรี่ (BESS) และการใช้งานที่คล้ายคลึงกัน ถือเป็นตัวชี้วัดหลักในการประเมินประสิทธิภาพของระบบกักเก็บพลังงาน โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งใกล้ 100% ก็ยิ่งดี แต่ในความเป็นจริงแล้วมักจะอยู่ระหว่าง 80-95% และค่าเฉพาะเจาะจงขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น สถาปัตยกรรมของระบบ ประเภทของแบตเตอรี่ ประสิทธิภาพการควบคุมอุณหภูมิ และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังไฟฟ้า

Runtime

หมายถึงระยะเวลาที่แบตเตอรี่สามารถจ่ายไฟได้หลังจากชาร์จเต็ม ซึ่งโดยปกติจะขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น พลังงานโหลด อุณหภูมิสิ่งแวดล้อม และความลึกของการคายประจุ
ปัจจัยที่มีอิทธิพลหลัก ได้แก่ ความจุของแบตเตอรี่ (Ah) และกระแสโหลด (A) อัตราการคายประจุ สภาวะอุณหภูมิ (อุณหภูมิต่ำสามารถทำให้ระยะเวลาการทำงานสั้นลงอย่างมาก) และระดับความเก่า (การลดทอนความจุ)

แรงดันไฟฟ้าที่ปลอดภัย

ช่วงแรงดันไฟฟ้าต่ำสุดและสูงสุดที่อนุญาตในระหว่างการทำงานของแบตเตอรี่ หากเกินกว่านี้ อาจส่งผลให้ประสิทธิภาพลดลงหรือเกิดความเสี่ยงต่อความปลอดภัยได้
จากมุมมองด้านความปลอดภัย:
แรงดันไฟฟ้าต่ำเกินไปอาจทำให้เกิดการสะสมของลิเธียมบนอิเล็กโทรดลบและ SEI (Solid-Electrolyte-Interface) ถูกทำลาย
แรงดันไฟฟ้าเกินอาจทำให้เกิดการหนีความร้อน การเกิดก๊าซ และการสลายตัวของอิเล็กโทรไลต์

ชีวิตที่สอง

หมายถึงสถานการณ์การใช้งานที่มีความต้องการพลังงานหรือพลังงานต่ำหลังจากแบตเตอรี่หมด (โดยทั่วไป ความจุจะลดลงต่ำกว่า 80%) เช่น การจัดเก็บพลังงาน
ขยายรอบการใช้งานแบตเตอรี่ ปรับปรุงการใช้ทรัพยากร ลดการปล่อยคาร์บอนตลอดวงจรชีวิตของยานยนต์ไฟฟ้า และส่งเสริมการลดต้นทุนของระบบกักเก็บพลังงาน

ปลดปล่อยตัวเอง

การคายประจุเองหมายถึงปรากฏการณ์ที่ประจุ (ความจุ) ของแบตเตอรี่ลดลงตามธรรมชาติเมื่อเวลาผ่านไป เนื่องมาจากกระบวนการทางเคมีหรือทางกายภาพภายในเมื่อไม่มีการเชื่อมต่อโหลดภายนอก
ปัจจัยที่มีอิทธิพล
อุณหภูมิ: อัตราการคายประจุจะเพิ่มขึ้นประมาณสองเท่าทุกๆ การเพิ่มขึ้น 10°C
การเสื่อมสภาพของแบตเตอรี่: ความเสียหายหรือการหนาขึ้นของฟิล์ม SEI (Solid Electrolyte Interface) จะทำให้การคายประจุเพิ่มมากขึ้น
สถานะการชาร์จ (SOC): ในสถานะแรงดันไฟฟ้าสูง ปฏิกิริยาข้างเคียงจะเกิดขึ้นมากขึ้น ส่งผลให้คายประจุเองได้มากขึ้น
ความบริสุทธิ์ของวัสดุ: สิ่งเจือปน (เช่น Fe, Cu) อาจทำให้เกิดการกัดกร่อนทางเคมีไฟฟ้า ส่งผลให้การคายประจุเพิ่มขึ้น

แบบจำลองกึ่งเชิงประจักษ์

แบบจำลองเชิงประจักษ์กึ่งหนึ่ง หมายถึงแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่ผสมผสานกฎทางฟิสิกส์เข้ากับข้อมูลการทดลอง เพื่อให้สอดคล้องกับพฤติกรรมของประสิทธิภาพของแบตเตอรี่ (เช่น ความจุ ความต้านทานภายใน อายุการใช้งาน และค่า SOC/SOH) ที่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาวะการใช้งาน แบบจำลองประเภทนี้สร้างสมดุลระหว่างความสามารถในการตีความของทฤษฎีกับความยืดหยุ่นของแนวทางที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล และมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในสาขาต่างๆ เช่น ระบบการจัดการแบตเตอรี่ (BMS) การทำนายอายุแบตเตอรี่ และการจัดการความร้อน

ออฟเซ็ตเซ็นเซอร์

ค่าออฟเซ็ตเซ็นเซอร์หมายถึงข้อผิดพลาดเชิงระบบหรือการออฟเซ็ตระหว่างค่าการอ่านของเซ็นเซอร์ (เช่น เซ็นเซอร์แรงดันไฟฟ้า กระแสไฟฟ้า และอุณหภูมิ) ในระบบการจัดการแบตเตอรี่ (BMS) และปริมาณทางกายภาพจริง

ฟังก์ชัน/บทบาท: แม้ว่าจะเป็นข้อผิดพลาด แต่ความเบี่ยงเบนนี้มักได้รับการแก้ไขผ่านการสอบเทียบหรือการชดเชยอัลกอริทึมในการออกแบบระบบเพื่อให้แน่ใจว่าการตัดสิน SOC/SOH/การควบคุมอุณหภูมิมีความแม่นยำ

เครื่องสกัด

แผ่นกั้นเป็นฟิล์มที่มีรูพรุนซึ่งอยู่ระหว่างขั้วบวกและขั้วลบของแบตเตอรี่ ช่วยให้ไอออนผ่านเข้าไปได้ แต่ป้องกันการสัมผัสโดยตรงระหว่างอิเล็กตรอน จึงป้องกันไม่ให้เกิดไฟฟ้าลัดวงจรได้

หน้าที่/บทบาท:

ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีฉนวนไฟฟ้าภายในแบตเตอรี่
ให้ไอออนลิเธียมสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ
บรรลุฟังก์ชัน 'การปิดระบบเนื่องจากความร้อน' โดยการหลอมรูพรุนที่ปิดสนิทที่อุณหภูมิสูง

ระดับความรุนแรง

ระดับความรุนแรงบ่งบอกถึงระดับความรุนแรงของความล้มเหลวของแบตเตอรี่ในเหตุการณ์ด้านความปลอดภัยหรือประสิทธิภาพ ซึ่งมักใช้ใน FMEA (การวิเคราะห์โหมดความล้มเหลวและผลกระทบ) และการประเมินความปลอดภัย

หน้าที่/บทบาท:
ระบุระดับผลกระทบจากความล้มเหลวเพื่อช่วยในการตัดสินใจ
ร่วมกับการเกิดขึ้น (ความถี่ของการเกิดขึ้น) การตรวจจับ (ความสามารถในการตรวจจับ) สิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดการวิเคราะห์ RPN

ซิลิคอน

ซิลิคอนเป็นวัสดุแอโนดความจุสูงสำหรับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน โดยมีความจุจำเพาะทางทฤษฎีประมาณ 3579 mAh/กรัม (เทียบกับ 372 mAh/กรัมของกราไฟต์) ซึ่งสามารถกักเก็บลิเธียมไอออนได้โดยการสร้างโลหะผสมลิเธียม-ซิลิคอน (เช่น Li15Si4) ในระหว่างกระบวนการชาร์จ ลิเธียมไอออนจะถูกฝังอยู่ในซิลิคอนเพื่อสร้างโลหะผสม และในระหว่างการคายประจุ ลิเธียมไอออนจะถูกสกัดออกมา

ชาร์จช้า

การชาร์จแบบช้า หมายถึงกระบวนการชาร์จแบตเตอรี่ด้วยอัตราที่ต่ำกว่า (โดยปกติ ≤ 0.3C) ซึ่งอ่อนโยนกว่าการชาร์จแบบเร็ว กระบวนการชาร์จแบบช้าจะใช้เวลานานกว่า แต่สามารถลดความเครียดจากความร้อนและอัตราการเสื่อมสภาพของวัสดุได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ข้อดี:
การเกิดความร้อนต่ำ และแรงดันการจัดการความร้อนก็น้อย
สามารถชะลอการเสื่อมสภาพของความจุและยืดอายุการใช้งานของวงจรได้อย่างมีนัยสำคัญ
เอื้อต่อการรักษาเสถียรภาพของอิเล็กโทรไลต์และป้องกันการเกิดก๊าซได้ดีขึ้น

การประมาณค่า SoC

SoC (สถานะการชาร์จ) หมายถึงเปอร์เซ็นต์ของความจุที่เหลืออยู่ของแบตเตอรี่เทียบกับความจุที่กำหนด ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้หลักในการประเมิน "ระดับการชาร์จ" ของแบตเตอรี่ การประมาณค่า SoC หมายถึงกระบวนการคำนวณความจุของแบตเตอรี่ที่เหลืออยู่ในปัจจุบันด้วยวิธีการและแบบจำลองต่างๆ เนื่องจาก "ระดับการชาร์จ" ของแบตเตอรี่ไม่สามารถวัดได้โดยตรง จึงจำเป็นต้องประมาณค่าทางอ้อมผ่านพารามิเตอร์ที่วัดได้จากภายนอก (เช่น แรงดันไฟฟ้า กระแสไฟฟ้า อุณหภูมิ ฯลฯ)

โซเดียมเลเยอร์ออกไซด์

โซเดียมเลเยอร์ออกไซด์เป็นวัสดุแคโทดของแบตเตอรี่ไอออนโซเดียมชนิดหนึ่งที่มีโครงสร้างผลึกแบบหลายชั้น โดยทั่วไปมีสูตรทั่วไปคือ NaxMO₂ (M หมายถึงโลหะทรานซิชัน เช่น Ni, Mn, Fe เป็นต้น) ลักษณะโครงสร้างของโซเดียมเลเยอร์ออกไซด์คือมีชั้นไอออนโซเดียมฝังอยู่ระหว่างชั้นออกไซด์ของโลหะทรานซิชัน ซึ่งเอื้อต่อการแทรกและสกัดไอออนโซเดียม

ในอุตสาหกรรมแบตเตอรี่ โซเดียมออกไซด์แบบเลเยอร์เป็นหนึ่งในวัสดุแคโทดหลักสำหรับการพัฒนาแบตเตอรี่โซเดียมไอออน และได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางเนื่องจากมีความสามารถในการกักเก็บโซเดียมสูง ความหนาแน่นพลังงานสูง และกระบวนการเตรียมที่ค่อนข้างสมบูรณ์ ประสิทธิภาพของวัสดุเหล่านี้ส่งผลโดยตรงต่อความจุ อายุการใช้งาน และต้นทุนของแบตเตอรี่โซเดียมไอออน และเป็นหนึ่งในวัสดุสำคัญสำหรับการประยุกต์ใช้งานกักเก็บพลังงานขนาดใหญ่ที่มีต้นทุนต่ำ

แบตเตอรี่โซเดียมไอออน

แบตเตอรี่โซเดียมไอออนเป็นอุปกรณ์กักเก็บพลังงานไฟฟ้าเคมีที่ใช้การแทรกและการแยกตัวของไอออนโซเดียมระหว่างขั้วบวกและขั้วลบเพื่อชาร์จและคายประจุ เช่นเดียวกับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน แหล่งโซเดียมมีปริมาณมากกว่าและมีต้นทุนต่ำกว่า จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับสถานการณ์การกักเก็บพลังงานขนาดใหญ่ที่มีต้นทุนต่ำ เช่น การควบคุมโหลดสูงสุดของระบบโครงข่ายไฟฟ้า ปัจจุบันแบตเตอรี่โซเดียมไอออนกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็วทั้งในด้านการปรับปรุงประสิทธิภาพและการส่งเสริมการนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์

ช่วงความเชื่อมั่น SOHc

SOHc (State of Health – Capacity) หมายถึงค่าเชิงปริมาณของสถานะสุขภาพความจุของแบตเตอรี่ และช่วงความเชื่อมั่นระบุช่วงความเชื่อมั่นทางสถิติของค่าประมาณนี้
การเพิ่มความโปร่งใสและความน่าเชื่อถือของการประมาณค่าสุขภาพแบตเตอรี่
ใช้ในระบบ BMS เพื่อประเมินความไม่แน่นอนของอัลกอริทึมการประมาณค่า SOH
สนับสนุนทีมปฏิบัติการในการตัดสินใจ (ว่าจะเปลี่ยนหรือไม่ จะใช้ต่อไปหรือไม่)

เฟสเชื่อมต่ออิเล็กโทรไลต์ของแข็ง (SEI)

SEI คือชั้นฟิล์มพาสซีเวชันระดับนาโนที่เกิดขึ้นเองบนพื้นผิวของขั้วลบในระหว่างกระบวนการชาร์จแบตเตอรี่ครั้งแรก SEI สามารถป้องกันไม่ให้อิเล็กโทรไลต์ทำปฏิกิริยากับขั้วลบต่อไป ขณะเดียวกันก็ช่วยให้ไอออนสามารถแทรกซึมเข้าไปได้ ทำให้แบตเตอรี่ทำงานได้ตามปกติ ในระบบแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนและโซเดียมไอออน ความเสถียรของ SEI มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่ออายุการใช้งาน ความปลอดภัย และประสิทธิภาพ

แบตเตอรี่โซลิดสเตต

แบตเตอรี่โซลิดสเตตใช้อิเล็กโทรไลต์แบบของแข็งเพื่อทดแทนอิเล็กโทรไลต์แบบของเหลวแบบดั้งเดิม ซึ่งช่วยเพิ่มเสถียรภาพทางความร้อนและความปลอดภัย และคาดว่าจะมีความหนาแน่นของพลังงานที่สูงขึ้น แบตเตอรี่เหล่านี้เป็นจุดสนใจของการวิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีแบตเตอรี่ประสิทธิภาพสูงรุ่นต่อไป ซึ่งเหมาะอย่างยิ่งสำหรับยานยนต์ไฟฟ้า ระบบกักเก็บพลังงานที่มีความปลอดภัยสูง และอุตสาหกรรมการบินและอวกาศ

มาตรฐาน

ในอุตสาหกรรมแบตเตอรี่ การกำหนดมาตรฐานหมายถึงการกำหนดข้อกำหนดทางเทคนิค วิธีการทดสอบ และข้อกำหนดด้านความปลอดภัยที่เป็นหนึ่งเดียวกัน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานร่วมกัน ความปลอดภัย และการเข้าถึงตลาดของผลิตภัณฑ์แบตเตอรี่ การกำหนดมาตรฐานมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการส่งเสริมการพัฒนาห่วงโซ่อุตสาหกรรมอย่างสอดประสาน อำนวยความสะดวกในการนำเทคโนโลยีไปใช้งาน และส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ

ตัวกรองการประมาณค่าสถานะ

อัลกอริทึมการประมาณค่าสถานะ (State Estimation Algorithm) เป็นเครื่องมือทางคณิตศาสตร์ประเภทหนึ่งที่ใช้สำหรับการประมาณค่าสถานะการทำงานวิกฤตของแบตเตอรี่แบบเรียลไทม์ (เช่น State of Charge SOC, State of Health SOH เป็นต้น) ตัวกรองที่นิยมใช้กัน ได้แก่ ตัวกรองคาลมาน (Kalman filter), ตัวกรองคาลมานแบบขยาย (Extended Kalman filter) และอื่นๆ ตัวกรองเหล่านี้ถือเป็นแกนหลักของระบบการจัดการแบตเตอรี่ (BMS) และส่งผลโดยตรงต่อความปลอดภัย การจัดการประสิทธิภาพ และการคาดการณ์อายุการใช้งานของระบบแบตเตอรี่

สถานะการชาร์จ (SoC)

SoC แสดงถึงเปอร์เซ็นต์ของพลังงานที่เก็บไว้ในปัจจุบันของแบตเตอรี่เทียบกับความจุสูงสุดที่สามารถใช้งานได้ ซึ่งโดยปกติจะแสดงเป็น 0% (เมื่อหมดประจุจนเต็ม) ถึง 100% (เมื่อชาร์จเต็ม) SoC เป็นตัวบ่งชี้สำคัญสำหรับการวัดพลังงานที่เหลืออยู่ของแบตเตอรี่ คล้ายกับมาตรวัดน้ำมันเชื้อเพลิงในรถยนต์ ในอุตสาหกรรมแบตเตอรี่ SoC เป็นพารามิเตอร์หลักในระบบจัดการแบตเตอรี่ (BMS) ซึ่งใช้สำหรับกำหนดตารางการใช้พลังงาน การควบคุมการชาร์จ-การคายประจุ และการป้องกันความปลอดภัยของระบบ การประมาณค่า SoC ที่แม่นยำมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการยืดอายุการใช้งานแบตเตอรี่ การปรับปรุงประสิทธิภาพของระบบ และการสร้างความมั่นใจในความปลอดภัยในการทำงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้งานต่างๆ เช่น รถยนต์ไฟฟ้าและระบบกักเก็บพลังงาน

เลื่อนไปที่ด้านบน

รับใบเสนอราคาฟรีทันที !

แบบฟอร์มขอใบเสนอราคาแบบป๊อปอัพ
หากคุณมีคำถามใด ๆ โปรดอย่าลังเลที่จะติดต่อเรา
โซลูชันแบตเตอรี่แบบกำหนดเองที่เน้นลูกค้า1