แบตเตอรี่ลิเธียมช่วยให้อุปกรณ์ทางการแพทย์และอุตสาหกรรมสามารถทำงานได้นอกเหนือจากแหล่งพลังงานคงที่ แต่การขนส่งทางอากาศทำให้เกิดข้อกำหนดด้านความปลอดภัยและการปฏิบัติตามกฎระเบียบเพิ่มเติม แบตเตอรี่ที่ทำงานได้อย่างน่าเชื่อถือภายในอุปกรณ์อาจถูกสายการบินหรือผู้ขนส่งสินค้าปฏิเสธได้ หากการจำแนกประเภท สถานะการชาร์จ บรรจุภัณฑ์ เอกสารการทดสอบ หรือฉลากไม่ถูกต้อง

ผู้ผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์และอุปกรณ์อุตสาหกรรมต้องแยกแยะความแตกต่างระหว่างแบตเตอรี่ที่ผู้โดยสารพกพาและแบตเตอรี่ที่ขนส่งเป็นสินค้าเชิงพาณิชย์ ข้อจำกัด 100 Wh และ 160 Wh ที่คุ้นเคยกันดีนั้นส่วนใหญ่ใช้กับสัมภาระของผู้โดยสาร การขนส่งเชิงพาณิชย์จะใช้กรอบการทำงานที่แตกต่างออกไป โดยขึ้นอยู่กับหมายเลข UN, การกำหนดค่าแบตเตอรี่, ระดับพลังงาน, สถานะการชาร์จ, คำแนะนำในการบรรจุภัณฑ์ และข้อจำกัดของผู้ประกอบการ

คำตอบที่รวดเร็ว

สำหรับการเดินทางโดยสาร แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนแบบชาร์จได้ที่มีพิกัด 100 Wh หรือน้อยกว่านั้นโดยทั่วไปแล้วจะได้รับอนุญาต ในขณะที่แบตเตอรี่ที่มีพิกัดตั้งแต่ 101 Wh ถึง 160 Wh มักจะต้องได้รับการอนุมัติจากสายการบิน แบตเตอรี่สำรองต้องอยู่ในสัมภาระติดตัว และแบตเตอรี่ที่มีพิกัดเกิน 160 Wh โดยทั่วไปแล้วจะห้ามนำเป็นสัมภาระติดตัว สำหรับการขนส่งสินค้าเชิงพาณิชย์ ต้องมีการจัดประเภท UN ที่ถูกต้อง เอกสารการทดสอบ UN 38.3 บรรจุภัณฑ์ ฉลาก เครื่องหมาย และเอกสารการขนส่งที่ถูกต้องตามข้อกำหนด ผู้ผลิตควรตรวจสอบข้อบังคับเกี่ยวกับสินค้าอันตรายของ IATA และข้อกำหนดที่แตกต่างกันไปของผู้ให้บริการขนส่งก่อนการขนส่งทุกครั้ง

ประเด็นที่สำคัญ

• ห้ามนำข้อจำกัดน้ำหนักสัมภาระของผู้โดยสารมาใช้กับการขนส่งแบตเตอรี่เชิงพาณิชย์โดยตรง
• คำนวณพลังงานไฟฟ้า (วัตต์-ชั่วโมง) โดยใช้ Wh = nominal voltage × amp-hours.
• UN3480 ครอบคลุมแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนที่จัดส่งแยกต่างหาก
• UN3481 ครอบคลุมแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนที่บรรจุอยู่ภายในหรือบรรจุอยู่ในอุปกรณ์
• แบตเตอรี่ที่ออกแบบมาเพื่อการขนส่งต้องผ่านการทดสอบตามมาตรฐาน UN 38.3
• แบตเตอรี่ UN3480 แบบแยกชิ้นที่ขนส่งทางอากาศโดยทั่วไปจะจำกัดเฉพาะเครื่องบินขนส่งสินค้า และต้องมีระดับประจุไม่เกิน 30%
• สายการบินและผู้ให้บริการด้านโลจิสติกส์อาจกำหนดข้อกำหนดที่เข้มงวดกว่าระเบียบพื้นฐาน
• การออกแบบแบตเตอรี่ การติดฉลาก เอกสารประกอบ และบรรจุภัณฑ์ ควรได้รับการพิจารณาในระหว่างการพัฒนาผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่หลังจากผลิตเสร็จแล้ว

ส่วนที่ 1: ทำความเข้าใจสถานการณ์การขนส่งทางอากาศทั้งสองแบบ

1.1 สัมภาระของผู้โดยสารไม่เหมือนกับสินค้าที่ขนส่งทางอากาศ

ผู้ผลิตมักได้ยินว่าแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนต้องมีกำลังไฟต่ำกว่า 100 Wh หรือ 160 Wh ขีดจำกัดเหล่านี้มีความสำคัญ แต่ไม่ได้ครอบคลุมการขนส่งทางอากาศทุกรูปแบบ

สำนักงานบริหารการบินแห่งสหรัฐอเมริกา (FAA) แยกความแตกต่างระหว่างแบตเตอรี่ที่ผู้โดยสารนำติดตัว และแบตเตอรี่ที่ส่งเป็นสินค้าขนส่ง ตามคำแนะนำสำหรับผู้โดยสารในปัจจุบัน:

สำหรับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนที่มีความจุระหว่าง 101 Wh ถึง 160 Wh โดยทั่วไปผู้โดยสารจะสามารถนำแบตเตอรี่สำรองได้ไม่เกินสองก้อน สายการบินอาจกำหนดข้อจำกัดด้านปริมาณหรือกำลังวัตต์ชั่วโมงที่เข้มงวดกว่านี้ ดังนั้น FAA จึงแนะนำให้ตรวจสอบข้อกำหนดกับสายการบินที่ให้บริการก่อนการเดินทาง โปรดดูข้อมูลล่าสุด คำแนะนำเกี่ยวกับแบตเตอรี่สำหรับผู้โดยสารของ FAA.

กฎเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเครื่องผลิตออกซิเจนแบบพกพา เครื่องมือวินิจฉัยโรค กล้องถ่ายรูป และอุปกรณ์อื่นๆ ที่ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ ซึ่งอาจนำติดตัวผู้โดยสารไปด้วย

การขนส่งสินค้าเชิงพาณิชย์นั้นแตกต่างออกไป สินค้าเหล่านี้ถูกควบคุมในฐานะสินค้าอันตรายและต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านการจำแนกประเภท การบรรจุ การทำเครื่องหมาย การติดฉลาก เอกสารประกอบ และการฝึกอบรมที่เกี่ยวข้อง

1.2 คำนวณหน่วยวัตต์-ชั่วโมงอย่างถูกต้อง

ผู้ผลิตควรพิมพ์ค่ากำลังไฟฟ้า (วัตต์-ชั่วโมง) อย่างชัดเจนบนชุดแบตเตอรี่ลิเธียมแบบชาร์จไฟได้

วิธีใช้:

วัตต์-ชั่วโมง = แรงดันไฟฟ้าที่ระบุ × แอมป์-ชั่วโมง

ตัวอย่างเช่น:

• 14.4 V × 6.6 Ah = 95.04 Wh
• 14.4 V × 10 Ah = 144 Wh
• 25.2 V × 8 Ah = 201.6 Wh

หากระบุความจุเป็นมิลลิแอมป์ชั่วโมง ให้หารด้วย 1,000 ก่อน:

Wh = แรงดันไฟฟ้า × (mAh ÷ 1,000)

ดังนั้นแบตเตอรี่ขนาด 14.4 โวลต์ 6,600 มิลลิแอมป์ จึงมีพลังงานประมาณ 95 วัตต์ชั่วโมง

การออกแบบแบตเตอรี่ที่มีความจุต่ำกว่า 100 Wh อาจช่วยให้ผู้โดยสารใช้งานได้ง่ายขึ้น แต่การออกแบบขั้นสุดท้ายยังคงต้องตรงตามข้อกำหนดด้านระยะเวลาการใช้งาน กระแสไฟที่ปล่อยออกมา ความปลอดภัย และอายุการใช้งานของอุปกรณ์ Large Power สามารถพัฒนาได้ โซลูชันแบตเตอรี่ที่กำหนดเอง โดยคำนึงถึงข้อจำกัดทั้งด้านการปฏิบัติงานและการขนส่ง

ส่วนที่ 2: เลือกการจำแนกประเภทขององค์การสหประชาชาติที่ถูกต้อง

2.1 UN3480 เทียบกับ UN3481

ความสัมพันธ์ระหว่างแบตเตอรี่กับอุปกรณ์จะเป็นตัวกำหนดการจัดประเภทพื้นฐานของแบตเตอรี่นั้น

แบตเตอรี่สำรองที่บรรจุอยู่ในบรรจุภัณฑ์เดียวกันกับอุปกรณ์ ไม่ได้หมายความว่าจะถือว่า "เป็นส่วนหนึ่งของอุปกรณ์" โดยอัตโนมัติ การจัดวางบรรจุภัณฑ์จริงจะเป็นตัวกำหนดการจัดประเภท

PHMSA มีคู่มือการขนส่งแยกต่างหากสำหรับแบตเตอรี่ UN3480 และ UN3481 ขนาดเล็กและแบบควบคุมเต็มรูปแบบ ผู้ผลิตควรใช้คู่มือที่เหมาะสมแทนที่จะพึ่งพาเฉพาะค่าวัตต์-ชั่วโมงของแบตเตอรี่เท่านั้น โปรดดูคู่มืออย่างเป็นทางการ คู่มือแบตเตอรี่ลิเธียม PHMSA สำหรับผู้ขนส่ง.

2.2 หลีกเลี่ยงการจำแนกประเภทโดยอาศัยเพียงการตลาดผลิตภัณฑ์เท่านั้น

คำอธิบายเช่น “แบตเตอรี่ทางการแพทย์” “แบตเตอรี่อุตสาหกรรม” หรือ “แบตเตอรี่สำหรับอุปกรณ์พกพา” ไม่ใช่การจำแนกประเภทสำหรับการขนส่ง

กระบวนการจำแนกประเภทควรพิจารณาถึง:

1. แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนแบบชาร์จได้ หรือแบตเตอรี่ลิเธียมโลหะแบบชาร์จไม่ได้
2. ใช้งานได้ทั้งแบบเดี่ยวๆ บรรจุพร้อมอุปกรณ์ หรือบรรจุอยู่ภายในอุปกรณ์
3. ค่ากำลังวัตต์-ชั่วโมงของเซลล์และแบตเตอรี่
4. จำนวนและน้ำหนักสุทธิของแบตเตอรี่
5. ข้อจำกัดสำหรับเครื่องบินโดยสารหรือเครื่องบินขนส่งสินค้า
6. สภาพของแบตเตอรี่ รวมถึงว่าแบตเตอรี่เสียหาย ชำรุด ถูกเรียกคืน ถูกใช้งานแล้ว หรือมีไว้สำหรับรีไซเคิลหรือไม่
7. กฎระเบียบระดับชาติที่เกี่ยวข้องและข้อกำหนดที่แตกต่างกันไปของผู้ให้บริการสายการบิน

การจำแนกประเภทที่ไม่ถูกต้องอาจนำไปสู่การปฏิเสธการรับสินค้า ความล่าช้า ค่าใช้จ่ายในการบรรจุใหม่ ค่าปรับ และความเสี่ยงต่อการเกิดอัคคีภัยที่เพิ่มขึ้น

ส่วนที่ 3: การนำมาตรฐาน UN 38.3 ไปใช้ในการทดสอบและจัดทำเอกสาร

3.1 UN 38.3 การทดสอบเป็นข้อกำหนดด้านการออกแบบ

เซลล์และแบตเตอรี่ลิเธียมที่จัดหามาเพื่อการขนส่งต้องผ่านการทดสอบที่เกี่ยวข้องตามที่ระบุไว้ในหัวข้อ 38.3 ของคู่มือการทดสอบและเกณฑ์ของสหประชาชาติ

ลำดับการทดสอบนี้ครอบคลุมอันตรายที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งโดยผ่านขั้นตอนต่างๆ ดังนี้:

• การจำลองระดับความสูง
• การทดสอบความร้อน
• การสั่นสะเทือน
• ช็อก
• ลัดวงจรภายนอก
• การกระแทกหรือการบดขยี้
• ขูดเลือดขูดเนื้อ
• บังคับให้ออก

การผ่านมาตรฐาน UN 38.3 ไม่ได้หมายความว่าแบตเตอรี่ได้รับการรับรองสำหรับทุกอุปกรณ์หรือสภาพแวดล้อมการใช้งาน แต่เป็นการแสดงให้เห็นว่าเซลล์หรือการออกแบบแบตเตอรี่ที่ผ่านการทดสอบนั้นได้ผ่านการทดสอบการขนส่งตามที่กำหนดแล้ว

การเปลี่ยนแปลงใดๆ ต่อเซลล์แบตเตอรี่ การกำหนดค่าทางไฟฟ้า วงจรป้องกัน โครงสร้างทางกล หรือองค์ประกอบการออกแบบอื่นๆ อาจส่งผลต่อว่าหลักฐานการทดสอบที่มีอยู่ยังคงใช้ได้อยู่หรือไม่ ผู้ผลิตควรตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงการออกแบบกับห้องปฏิบัติการทดสอบก่อนที่จะสรุปว่ารายงานก่อนหน้านี้ยังคงครอบคลุมถึงแบตเตอรี่ที่ได้รับการแก้ไขแล้ว

3.2 รักษามาตรฐาน UN 38.3 สรุปการทดสอบ

ผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายต้องจัดเตรียมสรุปผลการทดสอบ UN 38.3 ให้พร้อมเมื่อมีการร้องขอ เอกสารนี้ช่วยให้สามารถตรวจสอบย้อนกลับได้โดยการระบุการออกแบบแบตเตอรี่ ห้องปฏิบัติการทดสอบ รายงานการทดสอบที่เกี่ยวข้อง และการยืนยันว่าได้ทำการทดสอบตามที่กำหนดเสร็จสมบูรณ์แล้ว

PHMSA ชี้แจงว่า สรุปผลการทดสอบนี้มีจุดประสงค์เพื่อปรับปรุงความรับผิดชอบในการออกแบบแบตเตอรี่ลิเธียมที่ใช้ในระบบขนส่ง โปรดตรวจสอบเอกสารอย่างเป็นทางการ ทรัพยากรการขนส่งแบตเตอรี่ลิเธียม PHMSA.

เอกสารการปฏิบัติตามกฎระเบียบที่ใช้งานได้จริงควรประกอบด้วย:

• รุ่นและหมายเลขชิ้นส่วนของแบตเตอรี่
• ผู้ผลิตเซลล์และแบบจำลองเซลล์
• แรงดันไฟฟ้าและความจุที่ระบุ
• อัตราวัตต์-ชั่วโมง
• รายงานผลการทดสอบและสรุปผลการทดสอบ UN 38.3
• เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (ถ้ามี)
• แบบร่างบรรจุภัณฑ์และการกำหนดค่าทางไฟฟ้า
• ข้อกำหนด BMS และระบบป้องกัน
• คำแนะนำบรรจุภัณฑ์
• ฉลากและเครื่องหมาย
• แม่แบบใบแจ้งการขนส่งสินค้า
• ประวัติการควบคุมการเปลี่ยนแปลง

ส่วนที่ 4: การควบคุมสถานะการชาร์จและความเสี่ยงจากการลัดวงจร

4.1 ข้อจำกัดเกี่ยวกับสถานะการชาร์จไฟ

แบตเตอรี่ลิเธียมไอออน UN3480 แบบแยกชิ้นที่ขนส่งทางอากาศโดยทั่วไปจะจำกัดเฉพาะเครื่องบินขนส่งสินค้า และโดยปกติจะต้องมีระดับประจุไม่เกิน 30% ของความจุที่กำหนด

ข้อบังคับสินค้าอันตรายของ IATA ปี 2026 ยังได้กำหนดข้อกำหนดที่เข้มงวดมากขึ้นเกี่ยวกับแบตเตอรี่ รวมถึงขีดจำกัดการชาร์จที่ปรับปรุงใหม่สำหรับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนบางประเภทที่บรรจุมาพร้อมกับอุปกรณ์ เนื่องจากข้อกำหนดที่ใช้บังคับขึ้นอยู่กับคำแนะนำในการบรรจุและการกำหนดค่าการขนส่ง ผู้ส่งสินค้าจึงควรศึกษาข้อบังคับสินค้าอันตรายของ IATA ฉบับที่ 67 ฉบับปัจจุบัน เอกสารเพิ่มเติม และข้อกำหนดที่แตกต่างกันไปในแต่ละผู้ให้บริการขนส่ง IATA สรุปการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญไว้ในเอกสารของตน การอัปเดตคู่มือการขนส่งสินค้าปี 2026.

ควรควบคุมระดับประจุไฟฟ้าผ่านกระบวนการผลิตที่มีการบันทึกไว้เป็นเอกสาร แทนที่จะประเมินจากหน้าจอแสดงผลที่ไม่แม่นยำ

สำหรับแพ็คเกจอัจฉริยะ ระบบการจัดการแบตเตอรี่ อาจรองรับ:

• การประมาณค่า SOC
• การบันทึกการชาร์จและการคายประจุ
• การตรวจสอบแรงดันไฟฟ้าของเซลล์
• การตรวจวัดอุณหภูมิ
• การเปิดใช้งานโหมดการจัดส่ง
• การแยกเอาต์พุต
• ประวัติความผิดพลาด
• การสื่อสารผ่านทาง CAN, SMBus, UART หรือ RS485

ระบบ BMS ช่วยในการควบคุมและตรวจสอบย้อนกลับได้ แต่ไม่ได้ทดแทนการทดสอบตามข้อกำหนดหรือบรรจุภัณฑ์ที่ได้มาตรฐาน

4.2 การป้องกันไฟฟ้าลัดวงจร

แบตเตอรี่สำรองและขั้วต่อที่เปิดโล่งต้องได้รับการป้องกันการลัดวงจร

มาตรการที่เหมาะสมอาจรวมถึง:

• ขั้วต่อแบบฝังหรือแบบมีฝาปิด
• ตัวเชื่อมต่อแบบมีร่อง
• ฝาปิดฉนวน
• บรรจุภัณฑ์ภายในแบบแยกชิ้น
• ถุงที่ไม่นำไฟฟ้า
• ตัวล็อคตัวเชื่อมต่อ
• เคสป้องกัน
• ป้องกันการเคลื่อนไหวภายในบรรจุภัณฑ์

บรรจุภัณฑ์ต้องป้องกันการเปิดใช้งานอุปกรณ์โดยไม่ตั้งใจ และปกป้องแบตเตอรี่จากการถูกบีบอัด การเจาะ และการเคลื่อนไหวด้วย

ส่วนที่ 5: กล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงด้านผู้โดยสารและพาวเวอร์แบงค์ในปี 2026

องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ได้อนุมัติข้อจำกัดระหว่างประเทศเพิ่มเติมสำหรับพาวเวอร์แบงค์ ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม 2026 การเปลี่ยนแปลงนี้จำกัดให้ผู้โดยสารพกพาวเวอร์แบงค์ได้ไม่เกินสองเครื่อง และห้ามผู้โดยสารชาร์จพาวเวอร์แบงค์ระหว่างเที่ยวบิน สายการบินอาจประกาศข้อกำหนดการปฏิบัติงานเพิ่มเติม โปรดดูรายละเอียดอย่างเป็นทางการ การประกาศเกี่ยวกับพาวเวอร์แบงค์ของ ICAO.

แม้ว่าชุดอุปกรณ์ทางการแพทย์และอุตสาหกรรมแบบสั่งทำพิเศษจะไม่ได้ถูกวางจำหน่ายในฐานะพาวเวอร์แบงค์โดยตรง แต่ผู้ผลิตควรให้ความสนใจว่าสายการบินต่างๆ ตีความอุปกรณ์ที่ให้พลังงานภายนอกอย่างไร

แบตเตอรี่แบบถอดได้ที่มีช่องเสียบ USB อาจได้รับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดมากขึ้น หากฟังก์ชันการทำงานคล้ายกับเครื่องชาร์จแบบพกพา ฉลากผลิตภัณฑ์และเอกสารประกอบควรระบุอย่างชัดเจนว่า:

• อุปกรณ์ที่ต้องการใช้งาน
• รุ่นใช้แบตเตอรี่
• แรงดันไฟฟ้าที่กำหนด
• ความจุ
• อัตราวัตต์-ชั่วโมง
• ไม่ว่าจะเป็นแบตเตอรี่สำรองหรือแบตเตอรี่ที่ติดตั้งอยู่แล้วก็ตาม
• อุปกรณ์ชาร์จที่ได้รับการอนุมัติ
• ข้อมูลติดต่อผู้ผลิต

ส่วนที่ 6: การออกแบบแบตเตอรี่อุปกรณ์ทางการแพทย์สำหรับการเดินทางทางอากาศ

6.1 เครื่องผลิตออกซิเจนแบบพกพา

เครื่องผลิตออกซิเจนแบบพกพามักถูกพกพาไปพร้อมกับผู้ป่วย ทำให้การประหยัดพลังงานและการเปลี่ยนอะไหล่ได้เป็นสิ่งสำคัญในการออกแบบ

แบตเตอรี่ที่มีความจุต่ำกว่า 100 Wh จะช่วยให้การจัดการผู้โดยสารง่ายขึ้น แบตเตอรี่ขนาด 101–160 Wh อาจใช้งานได้นานกว่า แต่โดยทั่วไปแล้วต้องได้รับการอนุมัติจากสายการบิน การใช้แบตเตอรี่ที่มีพลังงานต่ำหลายก้อนอาจช่วยเพิ่มความยืดหยุ่น แต่ยังคงต้องพิจารณาข้อจำกัดด้านปริมาณของสายการบินและเวลาการใช้งานที่อุปกรณ์ต้องการด้วย

ผู้ผลิตกำลังพัฒนา แบตเตอรี่เครื่องผลิตออกซิเจน ควรประเมิน:

• ระยะเวลาการทำงานที่ต้องการ
• ความต้องการการไหลแบบต่อเนื่องหรือแบบเป็นจังหวะ
• การเปลี่ยนแบตเตอรี่โดยไม่ขัดจังหวะการบำบัด
• ฉลากแสดงค่าวัตต์ชั่วโมงที่ชัดเจน
• ตัวบ่งชี้สถานะสุขภาพ
• เทอร์มินัลที่ได้รับการป้องกัน
• เอกสารสายการบิน
• ความเข้ากันได้ของเครื่องชาร์จ
• หลักฐาน UN 38.3

ระยะเวลาการใช้งานของแบตเตอรี่ไม่ควรอ้างอิงจากความจุที่ระบุไว้เพียงอย่างเดียว ระยะเวลาการใช้งานจริงขึ้นอยู่กับการตั้งค่าอัตราการไหล ประสิทธิภาพของอุปกรณ์ อายุของแบตเตอรี่ อุณหภูมิ และปริมาณสำรองเพื่อความปลอดภัย

6.2 อุปกรณ์ทางการแพทย์พกพาอื่นๆ

การวางแผนการขนส่งทางอากาศยังส่งผลกระทบต่อ:

• ปั๊มแช่
• จอภาพผู้ป่วย
• เครื่องช็อกไฟฟ้า
• ระบบอัลตราซาวนด์แบบพกพา
• พัดลมระบายอากาศ
• เครื่องวิเคราะห์วินิจฉัย
• อุปกรณ์รักษาแผลด้วยแรงดันลบ

แบตเตอรี่สำหรับ อุปกรณ์ทางการแพทย์ ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยในการใช้งานและการขนส่ง มาตรฐาน IEC 62133-2, การประเมินอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับ IEC 60601, UN 38.3 และการอนุมัติเฉพาะตลาดนั้นครอบคลุมความเสี่ยงที่แตกต่างกัน และไม่ควรนำมาใช้แทนกันได้

ส่วนที่ 7: วางแผนการขนส่งอุปกรณ์อุตสาหกรรม

อุปกรณ์ตรวจสอบและสื่อสารทางอุตสาหกรรมอาจใช้แบตเตอรี่ที่มีปริมาณมากกว่าขีดจำกัดของสัมภาระผู้โดยสาร ตัวอย่างเช่น:

• กล้องถ่ายภาพความร้อน
• เรดาร์ตรวจจับใต้ดิน
• อุปกรณ์ตรวจสอบท่อส่ง
• เครื่องสเปกโตรมิเตอร์แบบพกพา
• ระบบสื่อสารฉุกเฉิน
• หุ่นยนต์และเครื่องมือทดสอบภาคสนาม

สำหรับการใช้งานเหล่านี้ การลดความจุแบตเตอรี่ลงเพียงเพื่อให้ต่ำกว่า 100 Wh อาจส่งผลกระทบต่อระยะเวลาการใช้งานหรือกำลังไฟที่ผลิตได้ ผู้ผลิตควรประเมินแทนว่าอุปกรณ์ดังกล่าวจะถูกพกพาไปโดยผู้ใช้งาน ขนส่งเป็นสินค้า หรือใช้แบตเตอรี่สำรองที่มีจำหน่ายในพื้นที่หรือไม่

An โซลูชันแบตเตอรี่อุตสาหกรรม สามารถออกแบบโดยคำนึงถึง:

• สถาปัตยกรรมแบตเตอรี่แบบโมดูลาร์
• บรรจุภัณฑ์ที่จัดส่งแยกกันได้
• โหมดการขนส่ง
• เปลี่ยนได้โดยไม่ต้องใช้เครื่องมือ
• ขั้วต่อที่ได้รับการป้องกัน
• กล่องหุ้มที่ทนทาน
• การระบุรุ่นที่ชัดเจน
• บันทึกเหตุการณ์ BMS
• ความเข้ากันได้ของเครื่องชาร์จในแต่ละภูมิภาค

ส่วนที่ 8: ปฏิบัติตามรายการตรวจสอบการปฏิบัติตามข้อกำหนดก่อนการจัดส่ง

ก่อนที่จะนำแบตเตอรี่ลิเธียมไปขนส่งทางอากาศ โปรดตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้:

อย่าใช้สินค้าที่จัดส่งในครั้งก่อนเป็นหลักฐานยืนยันว่าสินค้าที่จัดส่งในครั้งใหม่เป็นไปตามข้อกำหนด เนื่องจากกฎระเบียบ ความแตกต่างของผู้ให้บริการ การออกแบบแบตเตอรี่ และรูปแบบบรรจุภัณฑ์อาจเปลี่ยนแปลงได้

ส่วนที่ 9: การบูรณาการการปฏิบัติตามกฎระเบียบด้านการขนส่งเข้ากับการพัฒนาแบตเตอรี่

การปฏิบัติตามกฎระเบียบการขนส่งทางอากาศจะยุ่งยากและมีค่าใช้จ่ายมากขึ้นหากพิจารณาหลังจากที่ชุดแบตเตอรี่เข้าสู่กระบวนการผลิตแล้วเท่านั้น

ผู้ผลิตควรระบุรายละเอียดต่อไปนี้ในขั้นตอนการกำหนดคุณสมบัติของแบตเตอรี่:

1. อัตรากำลังไฟฟ้าเป้าหมาย (วัตต์-ชั่วโมง)
2. ใช้สำหรับขนส่งผู้โดยสารหรือขนส่งสินค้า
3. ต้องได้รับการจัดประเภทตามมาตรฐานสหประชาชาติ
4. สามารถถอดออกได้หรือติดตั้งถาวรก็ได้
5. วิธีการควบคุมสถานะการชาร์จ
6. พฤติกรรมโหมดการจัดส่ง
7. การป้องกันขั้วต่อและตัวเชื่อมต่อ
8. พื้นที่สำหรับติดฉลากและเครื่องหมายตรวจสอบย้อนกลับ
9. แนวคิดการออกแบบบรรจุภัณฑ์
10. เอกสารรายงานผลการทดสอบและเอกสารรับรองที่จำเป็น

Large Power พัฒนา ชุดแบตเตอรี่ลิเธียมแบบกำหนดเอง สำหรับการใช้งานด้านการแพทย์ หุ่นยนต์ ความปลอดภัย โครงสร้างพื้นฐาน อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภค และอุตสาหกรรม การสนับสนุนด้านวิศวกรรมอาจรวมถึงการเลือกสารเคมี การออกแบบ BMS และ PCM การบูรณาการทางกล การจับคู่เครื่องชาร์จ การตรวจสอบความถูกต้องของต้นแบบ และการจัดเตรียมเอกสารการขนส่ง

สรุป

การปฏิบัติตามกฎระเบียบการขนส่งแบตเตอรี่ลิเธียมทางอากาศนั้นไม่ใช่แค่การควบคุมกำลังไฟของแบตเตอรี่ให้ต่ำกว่าเกณฑ์วัตต์-ชั่วโมงเพียงอย่างเดียวเท่านั้น กฎระเบียบเกี่ยวกับสัมภาระผู้โดยสาร การจำแนกประเภทสินค้า การทดสอบตามมาตรฐาน UN 38.3 ข้อจำกัดเกี่ยวกับระดับประจุไฟ คำแนะนำในการบรรจุภัณฑ์ ข้อกำหนดที่แตกต่างกันของสายการบิน และสภาพของแบตเตอรี่ ล้วนส่งผลต่อความปลอดภัยและความถูกต้องตามกฎหมายของการขนส่งแบตเตอรี่

ผู้ผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์และอุตสาหกรรมควรระบุข้อกำหนดด้านการขนส่งก่อนที่จะสรุปแรงดันไฟฟ้า ความจุ ตัวเรือน ขั้วต่อ และสถาปัตยกรรม BMS ของแบตเตอรี่ วิธีนี้จะช่วยลดความเสี่ยงในการออกแบบใหม่ ความล่าช้าในการจัดส่ง และช่องว่างด้านการปฏิบัติตามข้อกำหนด ในขณะเดียวกันก็ช่วยให้การจ่ายไฟในภาคสนามมีความน่าเชื่อถือ

ติดต่อเรา Large Power เพื่อหารือเกี่ยวกับการออกแบบชุดแบตเตอรี่แบบกำหนดเอง โดยคำนึงถึงระยะเวลาการใช้งาน ความปลอดภัย การบูรณาการ การรับรอง และข้อกำหนดด้านการขนส่งของอุปกรณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อย

ขนาดแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนสูงสุดที่อนุญาตให้ใช้ในเครื่องบินโดยสารคือขนาดเท่าใด?

แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนแบบชาร์จได้ที่มีพิกัด 100 Wh หรือน้อยกว่านั้น โดยทั่วไปแล้วสามารถนำขึ้นเครื่องเพื่อใช้ส่วนตัวได้ แบตเตอรี่ที่มีพิกัด 101 Wh ถึง 160 Wh มักต้องได้รับการอนุมัติจากสายการบิน และโดยทั่วไปผู้โดยสารจะสามารถนำแบตเตอรี่สำรองได้ไม่เกินสองก้อนในพิกัดนี้ แบตเตอรี่ที่มีพิกัดเกิน 160 Wh โดยทั่วไปแล้วห้ามนำเป็นสัมภาระติดตัว ควรตรวจสอบข้อกำหนดของสายการบินที่ให้บริการทุกครั้ง

ความแตกต่างระหว่าง UN3480 กับ UN3481 คืออะไร?

มาตรฐาน UN3480 ใช้กับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนที่จัดส่งโดยลำพัง ส่วนมาตรฐาน UN3481 ใช้เมื่อแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนบรรจุอยู่กับอุปกรณ์หรืออยู่ภายในอุปกรณ์ ความแตกต่างนี้มีผลต่อคำแนะนำในการบรรจุหีบห่อ ข้อจำกัดด้านปริมาณ ข้อกำหนดเกี่ยวกับสถานะการชาร์จ เครื่องหมาย ฉลาก และเอกสารประกอบ

แบตเตอรี่ลิเธียมทุกชุดจำเป็นต้องผ่านการทดสอบตามมาตรฐาน UN 38.3 หรือไม่?

แบตเตอรี่ลิเธียมและเซลล์แบตเตอรี่ลิเธียมที่ออกแบบมาเพื่อการขนส่งต้องผ่านการทดสอบตามมาตรฐาน UN 38.3 ที่เกี่ยวข้อง ผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายต้องจัดทำสรุปผลการทดสอบที่เกี่ยวข้องให้พร้อมเมื่อมีการร้องขอ การรับรองความปลอดภัยในระดับอุปกรณ์ไม่สามารถทดแทนการทดสอบการขนส่งตามมาตรฐาน UN 38.3 ได้

ผู้โดยสารสามารถนำแบตเตอรี่อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่มีความจุมากกว่า 160 Wh ขึ้นเครื่องได้หรือไม่?

โดยทั่วไปแล้ว แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนที่มีความจุเกิน 160 Wh จะไม่ได้รับอนุญาตให้นำเป็นสัมภาระติดตัวผู้โดยสารตามปกติ อุปกรณ์ช่วยเหลือการเคลื่อนที่และอุปกรณ์พิเศษบางประเภทอาจมีข้อกำหนดแยกต่างหาก ผู้ผลิตหรือผู้โดยสารควรติดต่อสายการบินก่อนเดินทางและแจ้งข้อมูลจำเพาะของแบตเตอรี่และเอกสารประกอบ

ระบบจัดการแบตเตอรี่ (BMS) สามารถรองรับการขนส่งแบตเตอรี่ลิเธียมได้อย่างไร?

A BMS สามารถตรวจสอบแรงดันไฟฟ้าของเซลล์ กระแสไฟฟ้า อุณหภูมิ สถานะการชาร์จ และสภาวะผิดปกติได้ นอกจากนี้ยังอาจรองรับโหมดการขนส่งและการแยกเอาต์พุต อย่างไรก็ตาม ระบบจัดการแบตเตอรี่ (BMS) ไม่สามารถทดแทนการทดสอบตามมาตรฐาน UN 38.3 บรรจุภัณฑ์ที่ได้มาตรฐาน ฉลาก เอกสารประกอบ หรือการอนุมัติจากผู้ขนส่งได้

ผู้ผลิตสามารถจัดหาชุดแบตเตอรี่ลิเธียมแบบสั่งทำพิเศษที่พร้อมใช้งานสำหรับการขนส่งได้จากที่ไหน?

Large Power ให้ โซลูชันแบตเตอรี่แบบกำหนดเอง สำหรับอุปกรณ์ทางการแพทย์และอุตสาหกรรม ทีมวิศวกรสามารถช่วยกำหนดแรงดันไฟฟ้า ความจุ ส่วนประกอบทางเคมี ฟังก์ชัน BMS การป้องกันทางกล ข้อกำหนดของเครื่องชาร์จ ความต้องการด้านการรับรอง และเอกสารการขนส่งได้ ติดต่อเรา Large Power เพื่อการประเมินโครงการ