
คำตอบโดยสรุป: ประมาณระยะเวลาการทำงานของหุ่นยนต์โดยการถ่วงน้ำหนักกำลังไฟฟ้าที่วัดได้ในแต่ละโหมดการทำงานด้วยเวลาที่ใช้ในโหมดนั้นๆ เปรียบเทียบพลังงานที่ใช้ในการปฏิบัติภารกิจกับพลังงานที่ใช้งานได้จริง และตรวจสอบกระแสสูงสุดและแรงดันตกคร่อมแยกกัน
ใช้ เครื่องคำนวณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ สำหรับการประเมินเบื้องต้น สำรวจเพิ่มเติม โซลูชันแบตเตอรี่หุ่นยนต์ เพื่อการบูรณาการและการตรวจสอบความถูกต้องของบรรจุภัณฑ์
ความจุที่ระบุบนฉลากและพิกัดมอเตอร์ไม่ได้บอกระยะเวลาการใช้งาน ระยะเวลาการใช้งานที่วัดได้จริงต่างหากที่จะบอกได้ การประมาณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ของหุ่นยนต์เริ่มต้นด้วยข้อมูลโหลดจริงจากภารกิจจริง วิธีการนั้นง่ายมาก: วัดขณะอยู่เฉยๆ ขณะเดิน และขณะบรรทุกน้ำหนัก แยกพลังงานสูงสุดออกจากพลังงานเฉลี่ย ปรับลดกำลังตามอุณหภูมิและสภาพภูมิประเทศ จากนั้นตรวจสอบการประมาณการโดยบันทึกภารกิจทั้งหมด
ประเด็นที่สำคัญ
- วัดน้ำหนักบรรทุกจริงของหุ่นยนต์ในสภาวะหยุดนิ่ง เดิน และยกของ เพื่อให้ได้ค่าประมาณเวลาการทำงานที่แม่นยำยิ่งขึ้น
- ใช้สูตรคำนวณระยะเวลาการใช้งาน: หารพลังงานแบตเตอรี่ที่ใช้งานได้ด้วยพลังงานเฉลี่ยของภารกิจ
- ใช้ค่าปรับตามอุณหภูมิและสภาพภูมิประเทศ เพื่อไม่ให้ประเมินปริมาณพลังงานที่ต้องการต่ำเกินไป
- ตรวจสอบค่าประมาณของคุณด้วยบันทึกภารกิจฉบับเต็มโดยใช้เครื่องบันทึกการนับคูลอมบ์
- เลือกประเภทแบตเตอรี่ให้เหมาะสมกับรอบการใช้งานและระยะเวลาที่แบตเตอรี่ต้องใช้งานได้นานเท่าใด
ส่วนที่ 1: รอบการทำงานและการวัดโหลด

1.1 ประเภทการโหลด
ภารกิจแต่ละครั้งจะแบ่งออกเป็นสามประเภทของภาระงาน ได้แก่ ภาระงานขณะอยู่เฉยๆ ภาระงานขณะเดิน และภาระงานขณะขนส่ง แต่ละประเภทจะมีผู้ใช้พลังงานหลักที่แตกต่างกัน ภาระงานขณะอยู่เฉยๆ ครอบคลุมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับการบำรุงรักษา การประมวลผล เซ็นเซอร์ และการควบคุมท่าทาง ภาระงานขณะเดินมาจากการทำงานของมอเตอร์ขับเคลื่อนที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง ภาระงานขณะขนส่งจะเพิ่มแรงบิดจากน้ำหนักบรรทุกและเหตุการณ์ที่มีแรงบิดสูงในช่วงเวลาสั้นๆ
การใช้พลังงานขณะไม่ได้ใช้งานมักถูกประเมินต่ำเกินไป ภารกิจที่ใช้เวลานาน เช่น การลาดตระเวนรักษาความปลอดภัยและการเตรียมพร้อมรถเข็นพยาบาล อาจใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในโหมดไม่ได้ใช้งาน ดังนั้นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการดูแลรักษาจึงใช้พลังงานทั้งหมดมากที่สุด รายงานจาก Longsing Tech ระบุว่า พลังงานขณะยืนอยู่เฉยๆ ของแพลตฟอร์มหุ่นยนต์รูปร่างมนุษย์อยู่ที่ 250–500 วัตต์ การเดินปกติอยู่ที่ 700–1,500 วัตต์ และการยกหรือการขึ้นลงบันไดอยู่ที่ 2,000–4,000 วัตต์สูงสุด การกู้คืนฉุกเฉินอาจใช้พลังงานเกิน 3,000 วัตต์สูงสุด ตัวเลขเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าทำไม กำลังสูงสุดและพลังงานเฉลี่ย จำเป็นต้องมีการพิจารณาแยกต่างหากในการประมาณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ของหุ่นยนต์ทุกตัว
1.2 การบันทึกโปรไฟล์รอบการทำงาน
ข้อมูลกระแสไฟฟ้าที่แม่นยำได้มาจากการใช้เครื่องมือวัด ไม่ใช่การคาดเดา การใช้ตัวต้านทานแบบอนุกรมหรือตัวนับคูลอมบ์แบบอินไลน์จะวัดกระแสไฟฟ้าจริง อัตราการสุ่มตัวอย่างมีความสำคัญ: เอกสารเกี่ยวกับเครื่องมือวัดแนะนำให้สุ่มตัวอย่างที่ความถี่หลายร้อยเฮิร์ตซ์แล้วค่อยลดจำนวนลง ในขณะที่ตัวประมาณค่า BMS เองอาจทำงานที่ความถี่ระหว่าง 1 ถึง 100 เฮิร์ตซ์ การสุ่มตัวอย่างที่อัตราสูงจะจับเหตุการณ์สูงสุดที่เครื่องบันทึกข้อมูลที่ช้ากว่าพลาดไปได้
การประทับเวลาให้กับตัวอย่างแต่ละตัวอย่างเทียบกับสถานะของหุ่นยนต์จะเปลี่ยนบันทึกดิบให้เป็นโปรไฟล์ถ่วงน้ำหนักตามเวลา วิศวกรจะติดแท็กแต่ละช่วงเวลาว่าเป็นการหยุดนิ่ง การเดิน หรือการลำเลียง จากนั้นคำนวณเปอร์เซ็นต์ของเวลาปฏิบัติภารกิจต่อหมวดหมู่ เปอร์เซ็นต์นั้นจะกลายเป็นข้อมูลป้อนเข้าสำหรับการกำหนดขนาด ปรับเทียบค่าชดเชยของเซ็นเซอร์กระแสที่กระแสศูนย์ก่อนการทำงาน และตรวจสอบค่าความต้านทานเทียบกับมิเตอร์อ้างอิง สำหรับหุ่นยนต์ที่มีเซ็นเซอร์หลายตัวและมอเตอร์หลายตัว ให้รวมกระแสไฟฟ้าที่ดึงจากระบบย่อยต่างๆ เพื่อสร้างโปรไฟล์ทั้งหมด เส้นทางการส่งของเองก็เป็นส่วนหนึ่งของรอบการทำงานและควรอยู่ในโปรไฟล์ด้วย
ส่วนที่ 2: การประมาณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ของหุ่นยนต์
2.1 สูตรรันไทม์
แนวคิดหลักนั้นง่ายมาก พลังงานเฉลี่ยในการปฏิบัติภารกิจคือผลรวมของกระแสไฟฟ้าในแต่ละหมวดหมู่ คูณด้วยแรงดันไฟฟ้า คูณด้วยสัดส่วนเวลาที่ใช้ ระยะเวลาการใช้งานคือพลังงานที่ใช้งานได้ของแบตเตอรี่หารด้วยพลังงานเฉลี่ยในการปฏิบัติภารกิจ บริษัท Longsing Tech อธิบายความสัมพันธ์เบื้องต้นนี้ไว้อย่างชัดเจน:
ระยะเวลาใช้งานโดยประมาณ ≈ พลังงานแบตเตอรี่ที่ใช้งานได้ ÷ กำลังไฟเฉลี่ยของระบบ
คำว่า "กำลังเฉลี่ยของระบบ" คือคำที่สำคัญที่สุด งบประมาณของหุ่นยนต์ก่อสร้างอาจรวมถึงมอเตอร์ขับเคลื่อน ข้อต่อแขน อุปกรณ์จับยึด คอมพิวเตอร์บนตัวหุ่นยนต์ LiDAR กล้อง และระบบระบายความร้อน การประมาณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ของหุ่นยนต์จะใช้ได้ผลก็ต่อเมื่อค่าเฉลี่ยนั้นมาจากข้อมูลที่บันทึกไว้ ไม่ใช่จากฉลาก
เปรียบเทียบแบตเตอรี่โดยใช้หน่วยวัตต์-ชั่วโมง ไม่ใช่แอมป์-ชั่วโมง วัตต์-ชั่วโมงเป็นการรวมแรงดันไฟฟ้าและแอมป์-ชั่วโมงเข้าด้วยกัน ดังนั้นแบตเตอรี่ 12 โวลต์ 50 แอมป์-ชั่วโมง และแบตเตอรี่ 24 โวลต์ 25 แอมป์-ชั่วโมง ต่างก็เก็บพลังงานได้ 600 วัตต์-ชั่วโมง ตามข้อมูลจาก ThinkRobotics แบตเตอรี่สองก้อนที่มีค่าแอมป์-ชั่วโมงเท่ากันแต่แรงดันไฟฟ้าต่างกัน จะไม่ให้พลังงานเท่ากัน วัตต์-ชั่วโมงแสดงถึงปริมาณพลังงานที่เก็บไว้ ส่วนวัตต์แสดงถึงว่าแบตเตอรี่สามารถรองรับโหลดได้หรือไม่
กระแสสูงสุดและพลังงานเฉลี่ยกำหนดขนาดของชิ้นส่วนต่างๆ กระแสสูงสุดกำหนดขนาดของ BMS, ตัวเชื่อมต่อ และสายไฟ ส่วนพลังงานเฉลี่ยกำหนดขนาดของแบตเตอรี่ เว็บไซต์ KeepPower ระบุว่า การสตาร์ทเครื่อง การเร่งความเร็ว การฟื้นตัวจากการหยุดชะงัก และการปีนป่าย จะสร้างกระแสสูงสุดที่สูงกว่าพลังงานเฉลี่ยมาก หุ่นยนต์ 24 V ที่ใช้กระแส 5 A จะใช้พลังงานประมาณ 120 W แต่การใช้มอเตอร์เพียงช่วงสั้นๆ ที่ 20 A จะทำให้พลังงานเพิ่มขึ้นเป็น 480 W การสับสนระหว่างสองสิ่งนี้ทำให้เกิดการเลือกขนาดที่ใหญ่เกินไป: วิศวกรซื้อความจุเพื่อรองรับกระแสสูงสุด แต่กลับต้องแบกน้ำหนักส่วนเกินในทุกภารกิจ
2.2 ตัวอย่างการคำนวณขนาด
พิจารณาหุ่นยนต์ลาดตระเวนที่มีแบตเตอรี่ 24 โวลต์ บันทึกจะแสดงกระแสไฟฟ้าตามหมวดหมู่และสัดส่วนเวลาดังต่อไปนี้
| Category | ปัจจุบัน | เศษส่วนของเวลา | พลังงาน |
|---|---|---|---|
| Idle | 2 | 50% | 24 วัตต์/ชั่วโมง |
| ที่เดิน | 5 | 40% | 48 วัตต์/ชั่วโมง |
| การปฏิบัติ | 8 | 10% | 19.2 วัตต์/ชั่วโมง |
กำลังไฟฟ้าเฉลี่ยของภารกิจคือ 2 A × 24 V × 0.5 บวก 5 A × 24 V × 0.4 บวก 8 A × 24 V × 0.1 ซึ่งเท่ากับ 91.2 วัตต์ ดังนั้น ภารกิจแปดชั่วโมงจึงต้องการพลังงานประมาณ 730 วัตต์ชั่วโมง
ทีนี้มาบวกส่วนเผื่อกัน Longsing Tech คำนวณโดยการหารกำลังเฉลี่ย เวลาใช้งาน ด้วยระดับการคายประจุ: (200 วัตต์ × 8 ชั่วโมง) / 0.8 DoD = 2000 วัตต์-ชั่วโมง ตรรกะเดียวกันนี้จะได้ 730 วัตต์-ชั่วโมง / 0.8 หรือประมาณ 912 วัตต์-ชั่วโมง อายุการใช้งานและระยะเผื่อการตัดไฟทำให้ควรเลือกแบตเตอรี่ขนาด 1,000 วัตต์-ชั่วโมง ที่แรงดัน 24 โวลต์ จะได้ประมาณ 42 แอมป์-ชั่วโมง แบตเตอรี่ขนาด 730 วัตต์-ชั่วโมง จะผ่านการคำนวณครั้งแรก แต่จะเสียในปีที่สอง
ส่วนที่ 3: การลดประสิทธิภาพเนื่องจากอุณหภูมิและสภาพภูมิประเทศ

3.1 ผลกระทบของอุณหภูมิ
แบตเตอรี่ที่ระบุกำลังไฟไว้ที่อุณหภูมิห้อง จะไม่ให้พลังงานเท่าเดิมในโกดังที่เย็นจัด หรือระหว่างการขนส่งในฤดูหนาว ตามข้อมูลของ Anern อิเล็กโทรไลต์จะข้นขึ้นในอุณหภูมิต่ำ ความต้านทานภายในเพิ่มขึ้น และไอออนลิเธียมจะเคลื่อนที่ช้าลงระหว่างขั้วบวกและขั้วลบ ความสามารถในการคายประจุลดลง และแรงดันไฟฟ้าตกขณะใช้งานสูงสุดจะแย่ลง การชาร์จที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง (0°C หรือ 32°F) อาจทำให้เกิดการสะสมของลิเธียม ดังนั้น BMS จึงบล็อกการชาร์จโดยสมบูรณ์หรือลดการชาร์จลงเหลือเพียงเล็กน้อย
ผู้ผลิตมักระบุช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการชาร์จและการคายประจุแยกกัน Keeppower ยกตัวอย่างแบตเตอรี่เปล่า Panasonic NCR18650GA ที่ระบุว่า ชาร์จได้ตั้งแต่ +10 ถึง +45°C และคายประจุได้ตั้งแต่ −20 ถึง +60°C แบตเตอรี่อาจคายประจุได้ที่ −20°C แม้ว่าช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการชาร์จจะเปิดที่ 0°C หรือ +10°C ก็ตาม PVsyst รายงานว่าแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนสูญเสียความจุประมาณ −20% ที่ −10°C เมื่อเทียบกับ −40% สำหรับแบตเตอรี่ตะกั่วกรด Keeppower เตือนว่า นักออกแบบที่คำนวณขนาดแบตเตอรี่จากค่าที่อุณหภูมิห้องโดยไม่คำนึงถึงปัจจัยการลดประสิทธิภาพที่อุณหภูมิต่ำ มักจะกำหนดขนาดของแบตเตอรี่ต่ำกว่าความเป็นจริง
ดังนั้น การประมาณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ของหุ่นยนต์จึงใส่ปัจจัยลดทอนเข้าไปในงบประมาณพลังงานแทนที่จะใช้ค่าที่ระบุไว้ในเอกสารข้อมูล วิศวกรจะนำปัจจัยนี้ไปใช้กับพลังงานที่ใช้งานได้ ไม่ใช่กระแสสูงสุด การสำรองรถเข็นทางการแพทย์ในห้องเย็นและการลาดตระเวนรักษาความปลอดภัยในช่วงฤดูหนาวต่างก็จำเป็นต้องใช้ขั้นตอนนี้ ปัจจัยลดทอนนี้ควรอยู่ในขั้นตอนการคำนวณเดียวกันกับระยะขอบการคายประจุจากส่วนที่ 2
3.2 ตัวคูณภูมิประเทศและน้ำหนักบรรทุก
พื้นคอนกรีตเรียบเป็นพื้นฐาน พื้นผิวอื่นๆ ทุกชนิดจะเพิ่มกำลังขับ และตัวคูณด้านล่างมาจากคำแนะนำด้านงบประมาณพลังงานของ Fictionlab
| ภูมิประเทศ / สภาพถนน | ตัวคูณโดยประมาณสำหรับกำลังขับบนพื้นราบ |
|---|---|
| พื้นคอนกรีตหรือแอสฟัลต์เรียบ | ฐาน 1.0x |
| หญ้าสั้น กรวดอัดแน่น | 1.5–2.0x |
| กรวดหลวมๆ ทราย โคลน | 2.0–3.5x |
| ความลาดชันมากกว่า 10° | เพิ่มพลังงานที่จำเป็นเพื่อให้ได้ระดับความสูงที่ต้องการ |
ความลาดชันจำเป็นต้องมีคำเรียกเฉพาะ Fictionlab คำนวณว่าหุ่นยนต์ขนาด 6 กิโลกรัมที่ความเร็ว 0.4 เมตร/วินาที ต้องการกำลังเชิงกลประมาณ 4 วัตต์สำหรับการปีนขึ้นเนินที่มีความลาดชัน 10 องศาเพียงอย่างเดียว ก่อนที่จะมีการสูญเสียในระบบขับเคลื่อน แรงต้านการกลิ้ง และการลื่นไถล วิศวกรใช้ตัวคูณเหล่านี้กับหมวดหมู่การเดินและการแบกเท่านั้น อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ได้ใช้งานจะไม่สนใจเรื่องพื้นกรวด
ตัวคูณจะซ้อนกัน และนั่นคือจุดที่การประมาณการผิดพลาด หุ่นยนต์ที่บรรทุกของหนักบนพื้นกรวดหลวมและทางลาดจะคูณพื้นผิวและความลาดชันเข้าด้วยกัน จากนั้นจึงเพิ่มแรงบิดของน้ำหนักบรรทุก วิศวกรถือว่าผลิตภัณฑ์เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ไม่ใช่การรับประกัน ตรวจสอบความถูกต้องของแต่ละชุดค่าผสมด้วยการบันทึกการทำงานบนเส้นทางจริง ตัวคูณน้ำหนักบรรทุกจะแปรผันตามมวลและระยะห่างของน้ำหนักบรรทุกจากแกนขับเคลื่อน ดังนั้นถังบรรจุที่มีน้ำหนักมากและติดตั้งอยู่ด้านบนจะมีค่าใช้จ่ายมากกว่าถังที่มีมวลเท่ากันที่ติดตั้งไว้ด้านล่างและตรงกลาง พรมเป็นกรณีที่ไม่รุนแรงนัก แต่พรมหนาและแถบขอบจะเพิ่มยอดเล็กๆ ซ้ำๆ ที่เครื่องบันทึกข้อมูลที่ทำงานช้าจะมองข้ามไป
ส่วนที่ 4: การตรวจสอบความถูกต้องและความเหมาะสมทางเคมี
4.1 การตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลภาคสนาม
การประมาณการเป็นเพียงการคาดเดาจนกว่าจะมีการทดสอบในภารกิจจริง วิศวกรจะวิ่งตามเส้นทางจริงพร้อมกับเครื่องบันทึกการนับคูลอมบ์และบันทึกปริมาณวัตต์-ชั่วโมงที่ใช้ จากนั้นพวกเขาจะเปรียบเทียบตัวเลขนั้นกับงบประมาณที่คำนวณไว้ ช่องว่างเพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์หมายความว่าส่วนต่างอยู่ในระดับที่เหมาะสม ช่องว่างขนาดใหญ่บ่งชี้ว่าอาจพลาดหมวดหมู่ของโหลด ตัวคูณภูมิประเทศที่ต่ำเกินไป หรือปัจจัยการลดกำลังเนื่องจากอุณหภูมิที่ต้องปรับปรุง ตัวเลขเวลาการทำงานที่แน่นอนมักต้องการต้นแบบและการวัดโดยตรง ดังนั้นทีมควรวางแผนการบันทึกข้อมูลก่อนที่จะตัดสินใจเลือกขนาดของอุปกรณ์
ระบบ telemetry ของ BMS ช่วยให้กระบวนการตรวจสอบความถูกต้องดำเนินต่อไปได้หลังจากภารกิจแรกเสร็จสิ้น ITTIA อธิบายว่าสถานะการชาร์จและสถานะสุขภาพมาจากการรับข้อมูลแรงดัน กระแส อุณหภูมิ จำนวนรอบการใช้งาน และความต้านทานภายในอย่างต่อเนื่อง ITTIA ยังระบุด้วยว่าการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในสัญญาณเหล่านี้มักจะปรากฏให้เห็นก่อนที่จะเกิดความล้มเหลวที่สำคัญ แบตเตอรี่ที่ค่อยๆ สูญเสียความจุจะปรากฏให้เห็นในแนวโน้ม และทีมงานสามารถปรับค่าขอบเขตใหม่ได้แทนที่จะต้องมาพบการเปลี่ยนแปลงระหว่างการทำงาน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับฮาร์ดแวร์การตรวจสอบ โปรดดูคู่มือ BMS และ PCM ได้ที่ https://www.large-battery.com/bms-and-pcm/
4.2 การเลือกวิชาเคมี
ข้อมูลรอบการทำงานบ่งชี้ถึงองค์ประกอบทางเคมีเมื่อเป้าหมายด้านพลังงานและรอบการทำงานชัดเจนแล้ว ตารางด้านล่างแสดงช่วงค่าอ้างอิงระดับเซลล์เท่านั้น ไม่ใช่การรับประกันสำหรับชุดแบตเตอรี่ เนื่องจากโครงสร้างของชุดแบตเตอรี่ ระบบระบายความร้อน และข้อจำกัดของระบบจัดการแบตเตอรี่ (BMS) ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานจริง
| เคมี | แรงดันไฟเซลล์ที่กำหนด | ความหนาแน่นของพลังงาน (Wh/kg) | วงจรชีวิต |
|---|---|---|---|
| LCO | V 3.7 | 180 230- | 500 1,000- |
| NMC | 3.6–3.7 โวลต์ | 160 270- | 500 1,000- |
| LiFePO4 | V 3.2 | 100 180- | 2,000 5,000- |
| ล.ม | V 3.7 | 120 170- | 300 700- |
| ของแข็ง / โลหะลิเธียม | - | 300–500 ในกรณีที่ได้รับการสนับสนุน | - |
แบตเตอรี่ LiFePO4 เหมาะสำหรับงานอุตสาหกรรมและหุ่นยนต์ที่มีรอบการใช้งานยาวนาน ซึ่งแบตเตอรี่ต้องใช้งานได้หลายพันกะการทำงาน แบตเตอรี่ NMC เหมาะสำหรับแพลตฟอร์มเคลื่อนที่ที่มีความหนาแน่นของพลังงานสูง ซึ่งต้องการระยะทางหรือความสามารถในการบรรทุก แบตเตอรี่ LMO เหมาะสำหรับงานออกแบบที่มีรอบการใช้งานปานกลางและคำนึงถึงต้นทุน และแบตเตอรี่ LCO เหมาะสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคขนาดเล็ก แพลตฟอร์มหุ่นยนต์ฮิวมานอยด์ที่ต้องการกำลังสูงสุดยังต้องพิจารณาถึงความสมดุลระหว่าง Wh/kg และ W/kg ด้วย เนื่องจาก DCIR และแรงดันตกคร่อมเป็นตัวกำหนดว่าแบตเตอรี่จะสามารถจ่ายกระแสสูงสุดได้โดยไม่เสียหายหรือไม่ การประเมินระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่หุ่นยนต์อย่างครบถ้วนจะจับคู่พลังงานกับความเหมาะสมของชนิดแบตเตอรี่เหล่านี้
การประมาณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ของหุ่นยนต์จะได้ผลดีที่สุดเมื่อทำเป็นวงจรซ้ำๆ วิศวกรจะวัดรอบการทำงาน คำนวณพลังงานเฉลี่ย ใช้ปัจจัยลดทอน และตรวจสอบผลลัพธ์กับบันทึกภาคสนาม แต่ละรอบจะทำให้การประมาณค่าครั้งต่อไปแม่นยำยิ่งขึ้น
ทีมควรเริ่มต้นด้วยภารกิจที่บันทึกไว้หนึ่งภารกิจก่อนที่จะกำหนดขนาดของกลุ่มอุปกรณ์ ค่าเผื่อและปัจจัยลดทอนจะทำงานได้ดีกว่าเมื่อเป็นค่าที่ปรับเทียบแล้วแทนที่จะเป็นค่าคงที่ การวิ่งในสภาพอากาศหนาวเย็นหรือเส้นทางลูกรังจะทำให้ตัวเลขเปลี่ยนไป และงบประมาณก็ควรปรับเปลี่ยนตามไปด้วย
ขั้นตอนต่อไปคือการนำไปใช้จริง ใช้สูตรกับข้อมูลรอบการทำงานจริง จากนั้นตรวจสอบผลลัพธ์อีกครั้งกับบันทึกภารกิจทั้งหมด การเปรียบเทียบนี้จะเปลี่ยนการประมาณการให้เป็นการตัดสินใจ
คำถามที่พบบ่อย
เหตุใดความจุของป้ายชื่อจึงไม่สามารถทำนายระยะเวลาการใช้งานได้?
ฉลากแสดงพลังงานที่สะสมภายใต้สภาวะการทดสอบ ภารกิจจริงจะใช้การทำงานแบบอยู่เฉยๆ การเดิน และการแบกรับน้ำหนักในปริมาณที่แตกต่างกัน อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการทำความสะอาดอาจใช้พลังงานส่วนใหญ่ในการลาดตระเวนรักษาความปลอดภัยเป็นเวลานาน การประมาณระยะเวลาการใช้งานแบตเตอรี่ของหุ่นยนต์ทำงานจากกระแสไฟฟ้าที่บันทึกไว้ ไม่ใช่จากตัวเลขแอมป์-ชั่วโมงที่พิมพ์ไว้
พลังงานสูงสุดแตกต่างจากพลังงานเฉลี่ยอย่างไรในการกำหนดขนาดของแบตเตอรี่?
กระแสสูงสุดเป็นตัวกำหนดขนาดของ BMS ตัวเชื่อมต่อ และสายไฟ พลังงานเฉลี่ยเป็นตัวกำหนดความจุของแบตเตอรี่ การกระชากของมอเตอร์ในช่วงเวลาสั้นๆ อาจดึงกระแสมากกว่าค่าเฉลี่ยหลายเท่า วิศวกรที่ซื้อแบตเตอรี่ที่มีความจุเพียงพอสำหรับช่วงที่มีกระแสสูงสุดจะต้องแบกน้ำหนักเพิ่มขึ้นในทุกภารกิจ
ปัจจัยลดกำลังการใช้พลังงานใดบ้างที่ควรนำมาพิจารณาในงบประมาณด้านพลังงาน?
อุณหภูมิและสภาพภูมิประเทศต่างก็ลดพลังงานที่ใช้ได้ ความเย็นเพิ่มแรงต้านภายในและลดกำลังส่ง ในขณะที่กรวดหลวมและทางลาดชันจะเพิ่มกำลังขับเคลื่อน วิศวกรนำปัจจัยเหล่านี้มาประยุกต์ใช้กับประเภทการเดินและการแบก จากนั้นตรวจสอบแต่ละแบบด้วยการทดสอบการใช้งานจริง
ทีมควรเลือกใช้ LiFePO4 แทน NMC เมื่อใด?
แบตเตอรี่ LiFePO4 เหมาะสำหรับงานอุตสาหกรรมและหุ่นยนต์ที่มีรอบการใช้งานยาวนาน ซึ่งแบตเตอรี่ต้องใช้งานได้หลายพันกะการทำงาน ส่วนแบตเตอรี่ NMC เหมาะสำหรับแพลตฟอร์มเคลื่อนที่ที่ต้องการพลังงานสูงและต้องการระยะทางหรือความสามารถในการบรรทุก การใช้งานและจำนวนรอบการใช้งานที่ต้องการจะเป็นตัวกำหนดความเหมาะสม ไม่ใช่แค่ข้อกำหนดเฉพาะเพียงอย่างเดียว
การตรวจสอบความถูกต้องภาคสนามช่วยปิดวงจรการประมาณการได้อย่างไร?
วิศวกรทำการทดสอบเส้นทางจริงด้วยเครื่องบันทึกการนับประจุและเปรียบเทียบหน่วยวัตต์-ชั่วโมงที่วัดได้กับงบประมาณ ช่องว่างเล็กน้อยยืนยันว่าอยู่ในขอบเขตที่กำหนด ช่องว่างขนาดใหญ่บ่งชี้ว่าอาจพลาดหมวดหมู่โหลดหรือปัจจัยการลดกำลังที่ไม่แข็งแรง จากนั้นระบบติดตามตำแหน่งแบตเตอรี่ (BMS) จะตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไป

